ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΑΠΟΨΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΥΜΕ ΣΕ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ

Το πρωτάθλημα, μετά την παρένθεση των δυο αγώνων με τους πρασινοκόκκινους ξαναξεκινά ουσιαστικά για μας απόψε στην Ελευσίνα, όπου θα πρέπει να κατακτήσουμε το ροζ φύλλο αγώνα αν θέλουμε να ξεφύγουμε από τη μάχη της σωτηρίας . Το πρόβλημα είναι πως πάμε ξανά σε αγώνα χωρίς να έχουμε στο ρόστερ ένα σέντερ που να θεωρείται βασικός, αφού ο Goodridge δεν έχει ακόμα αντικατασταθεί, ενώ και ο Delininkaitis που προορίζεται για βασικό playmaker έχει μόλις δυο προπονήσεις (και να παίξει παιχνίδι επίσημο γύρω στους πέντε μήνες). Ο Ζιάγκος δε θα έχει στη διάθεσή του και τους Wright, Kyles των οποίων τα συμβόλαια λύθηκαν για να ανοίξουν θέσεις για τον Λιθουανό και τον σέντερ που έρχεται 2-3 βδομάδες τώρα αλλά δεν ξέρουμε ακόμα ποιος θα είναι .. Παράλληλα οι γηπεδούχοι προέρχονται από αλλαγή στον πάγκο μια που ο Σκαραφίγκας 'πλήρωσε' το κακό τους ξεκίνημα στο πρωτάθλημα με 0-4 κι αυτό μόνο θετικό δεν είναι για μας, ανεξάρτητα από την αυτή καθ'αυτή προπονητική αξία του Κουστένη που τον αντικατέστησε .

Η προϊστορία δεν είναι υπέρ μας μια που τη μόνη χρονιά που βρήκαμε τον Πανελευσινιακό στο δρόμο μας το 2011/12 στην Α2 είχαμε χάσει και στα δυο ματς . Mε 66-67 στα Λιόσια και με 63-57 στην Ελευσίνα στο ματς που μπήκε πρακτικά ταφόπλακα στις ελπίδες για άνοδο .
 Και μπορεί να παίξαμε δυο φορές στην προετοιμασία αλλά από τότε έχουν αλλάξει πολλά πράγματα και ο προπονητής εκεί και οι ξενοι σε μας.. Και οι πρώην αρχηγοί μας (Δορκοφίκης, Βασιλόπουλος) αλλά και ο τρίτος πρώην παίκτης μας ο Αθανασούλας θέλουν να πάρουν το πρώτο τους ροζ φύλλο στη χρονιά .. Αν τα καταφέρουν, οι αναταράξεις θα είναι αρκετές στο κιτρινόμαυρο οικοδόμημα .

ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΚΑΙ Ο DELININKAITIS..

Ο διεθνής Λιθουανός guard, Tomas Delininkaitis (11/6/1982, 1μ91) είναι η δεύτερη αλλαγή ξένου που κάνει η ομάδα μας για τον πρώτο γύρο - απομένει μια ακόμα.* Κι αυτός, όπως και ο English είναι εγνωσμένης αξίας και με πολλά 'χιλιόμετρα' στα ευρωπαϊκά παρκέ και τουλάχιστον θεωρητικά περιμένουμε μια διαφορετική αγωνιστική εικόνα .

 Με την Εθνική Λιθουανίας έχει αγωνιστεί στα Eurobasket του 2009, του 2011 και του 2013 -όπου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο- και στο Mundobasket του 2006 και του 2010 (όπου πήρε το χάλκινο) .

Ξεκίνησε την καριέρα του στην πόλη που γεννήθηκε, την Klaipeda με τη Neptunas, συμπαίκτης του Martynas Mazeika, του πρώτου Λιθουανού που φόρεσε τα κιτρινόμαυρα, και οι εμφανίσεις του άνοιξαν την πόρτα για τη δεύτερη παραδοσιακά δύναμη της χώρας του, την Lietuvos Rytas .

 
Εκεί αγωνίστηκε για μια τετραετία κερδίζοντας το πρωτάθλημα Λιθουανίας το 2006 και τη Βαλτική Λίγκα τόσο το 2006 όσο και το 2007, αλλά και το ULEB Cup του 2005 (στον τελικό με τον Μακεδονικό του Πεδουλάκη πέτυχε 9 πόντους), ενώ έπαιξε και στο χαμένο για τη Lietuvos τελικό του 2007 (από τη Ρεάλ, όπου και πάλι σκόραρε 9π) για την ίδια διοργάνωση . Αντιμετώπισε και την ομάδα μας στο ULEB Cup του 2006/07 (στο 76-102 του Γαλατσίου πέτυχε 7 πόντους, ενώ στην ήττα μας με 86-80 στο Rytas σκόραρε 2π).

Συνέχισε στην Ουκρανία με την Avzomash Mariupol με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα και το Κύπελλο το 2008 . Το Νοέμβρη της ίδιας χρονιάς πήγε στην Budivelnik Κιέβου με την οποία πανηγύρισε το Κύπελλο του 2009.

Ακολούθησε το πέρασμα από την Ισπανία με τη Murcia (7,6π-1,4ασ σε 21 αγώνες), ενώ τέλειωσε τη σεζόν στην Ελλάδα με τον ΠΑΟΚ έχοντας σε 6 παιχνίδια 62 πόντους (10,3μο), 36% (3π) και 2,2ασ.

Επιστροφή στην Λιθουανία, όπου έπαιξε δυο σεζόν με τη Zalgiris Kaunas κερδίζοντας ισάριθμα πρωταθλήματα (2011, 2012) και Βαλτικές Λίγκες (2011, 2012) . Την επόμενη χρονιά (2012/13) ξαναπήγε στην Ουκρανία όπου με την Cherkasky Mavpy είχε 13,4π-3,1ασ .

Πέρσι ξεκίνησε τη χρονιά στη Λεττονία με την VEF Riga (10,1π-2,8ασ) και τέλειωσε στην Τουρκία με την Selcuk (Konyaspor) έχοντας 14,7π-2,7ασ .

Αναλυτικά στατιστικά καριέρας :

* Ο Goodridge άδειασε μια θέση μη Ευρωπαίου για τον English, o Wright μια θέση ξένου για τον Λιθουανό και περιμένουμε να δούμε ποιος θα είναι ο νέος βασικός σέντερ και ποιος από τους Kyles (πιθανότερο), Milosevic, Williamson (ή και Nikolic - προσωπικά τίποτα δεν αποκλείω) θα είναι αυτός που θα φύγει με τη σειρά του για να αδειάσει άλλη μια θέση .

ΠΑΛΕΨΕ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΣΕ, ΦΑΝΗΚΑΝ ΟΙ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ (+ βιντεο)

Παίζοντας μπροστά σε περίπου 6000 θεατές, η ομάδα μπάσκετ μπήκε πολύ δυνατά στο πρώτο δεκάλεπτο κόντρα στον Ολυμπιακό, άλλαξε πρόσωπο επειδή -μάλλον αδικαιολόγητα- άλλαξε πρόσωπα στο παρκέ στη δεύτερη περίοδο και οι ερυθρόλευκοι ξέφυγαν με 14 πόντους στα αποδυτήρια (30-44), αλλά χάρη και στη συμπαράσταση του κόσμου έκανε comeback στην τρίτη περίοδο και αν ευστοχούσε ο English στο τρίποντο στο 28' με το σκορ 50-55 μπορεί να κρατούσε και περισσότερο η αγωνία για το ροζ φύλλο .

Απέναντι σε έναν σαφέστατα πιο πλήρη αντίπαλο, φάνηκαν τα προβλήματα που έχει η ομάδα μας.. Δε μπορούσαμε να βρούμε λύσεις στην επίθεση κάτω από τα καλάθια, αφού ο Σαρικόπουλος είναι καλός για backup αλλά δε φταίει που δεν έχουμε βασικό  ενώ ο Τσιάκος ήταν αρκετά βαρύς και ο Milosevic έκανε βήματα σχεδόν όποτε έπαιρνε τη μπάλα.. Δε μπορούσαμε να κυκλοφορήσουμε τη μπάλα και να κάνουμε επίθεση με αξιώσεις.. ο Wright ήταν καλός στα μεσοδιαστήματα που παίζαμε καλά αλλά όχι και στα άλλα, ενώ και ο Παπαντωνίου είναι με τη σειρά του μια χαρά για backup αλλά δε φταίει που δεν έχουμε αξιόπιστο βασικό playmaker .. O Williamson σε τρία ματς Α1 έχει σουτάρει τρεις φορές (ευστοχώντας και τις τρεις) αλλά είναι σαφές πως θα έπρεπε να βγαίνουν συστήματα για να βγαίνει ευκολότερα στην επίθεση .. Ο Kyles δε θύμιζε με τίποτα τον παίκτη που είδαμε πέρσι στην Ελευσίνα και δύσκολα θα παίξει το Σάββατο κόντρα στην παλιά του ομάδα .. Συνολικά το ρόστερ πάσχει στο '1' και στο '5' και ας ελπίσουμε πως ο Delininkaitis που φέρεται κλεισμένος και ο όποιος σέντερ έρθει καταφέρουν να διορθώσουν την κατάσταση .

Έξω από την περιφέρεια είχαμε και πάλι κάκιστα ποσοστά : μόλις 4/15 (27%), όπως συνέβη και στην Αμαλιάδα (5/20 -25%) και με τον Παναθηναϊκό (5/19 - 26%). Μόνο κόντρα στον ανέτοιμο Πανιώνιο είχαμε αξιοπρεπή ποσοστά : 11/29 (38%). Ο Carl English στο ντεμπούτο του δε φάνηκε να διαφοροποιεί την κατάσταση, καθώς είχε 1/6, σίγουρα όμως χρειάζεται πίστωση για να δούμε τι μπορεί να προσφέρει .

Δείτε όλο το παιχνίδι :

κι ένα βίντεο από την εξέδρα μαζί με συνεντεύξεις κλπ

ΜΕ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΟΑΚΑ...

Για 65^η(66^η) φορά θα υποδεχθούμε τους ερυθρόλευκους στο γήπεδό μας. Στις προηγούμενες αναμετρήσεις μετράμε 33(34) νίκες και 31 ήττες. (Η παρένθεση υπάρχει για τον πρώτο ημιτελικό των πλέϊ-οφ του 2003, ο  οποίος επαναλήφθηκε). Δυστυχώς και εδώ δημιουργούμε ένα νέο αρνητικό σερί, καθώς είναι πλέον πταίσμα η ‘μαύρη’ πενταετία από 92 μέχρι 96 όταν χάναμε συνεχώς, μια που έχουμε να κερδίσουμε 10 χρόνια.

Η ομάδα του Πειραιά βρέθηκε στην πρώτη περίοδο της Α’ Εθνικής (63/64) στα μεγάλα σαλόνια, έχασε από εμάς ανετότατα με 96-68, αλλά στη συνέχεια υποβιβάστηκε και έμεινε στη Β’ Εθνική για τρεις σεζόν. Επέστρεψε στη συνέχεια, αλλά οι νίκες μας συνεχίστηκαν έστω και αν σταδιακά τα ματς αποκτούσαν χαρακτήρα ντέρμπυ : 95-72(68), 92-87(69), 78-74 (70), 69-68 (71).

Χάσαμε για πρώτη φορά την περίοδο 71/72 με 81-82. Νικήσαμε την επόμενη με τον ίδιο τρόπο, 59-58. Οι κόκκινοι έπαιρναν τους πρώτους τίτλους της ιστορίας τους, εμείς είμασταν στην αρχή της φάσης παρακμής και έτσι χάσαμε το 73/74 με 73-85, κερδίσαμε με 60-59 το 74/75 για να ακολουθήσουν δυο ακόμα ήττες : 51-62 (76), 81-83 (77). Επιστροφή στις νίκες, 82-79 (78), 81-76 (79). Την περίοδο 1979/80 χάσαμε στην πρώτη φάση με 69-70, αλλά πήραμε τη ρεβάνς στην δεύτερη με 85-79.

Ακολουθεί μια περίοδος που επικρατούμε σταθερά (έστω και με δυσκολία) του Ολυμπιακού που κι αυτός πλέον παλεύει για την είσοδο στην τετράδα  : 88-86 (81), 84-76 (82), 72-70 (83), 70-66 (84), 94-77 (85). Τη χρονιά που πήγαμε στα μπαράζ χάσαμε με 76-82, ενώ την επόμενη πήραμε τη νίκη με 79-68 που σήμαινε και την μαθηματική παραμονή μας στην Α1.

 Άνετη επικράτηση των «Μοϊκανών» το 87/88 με το 81-66, ενώ την επόμενη με τον Κρέζο στον πάγκο κερδίσαμε ξανά με 72-66 στο ΣΕΦ, στο παιχνίδι όπου οι ‘επιστήμονες’ πετούσαν σιφόνια και ο αγώνας είχε διακοπεί.

Ιστορικό ήταν το επόμενο παιχνίδι μας, καθώς ήταν τα εγκαίνια του «Γιώργος Μόσχος», στις 21 Οκτώβρη 1989. Αν και είχαμε σταθερό προβάδισμα, και ο κόσμος μας είχε κάνει ‘κόλαση’ το γήπεδο, όταν ο Κουντουράκης φορτώθηκε με φάουλ, δεν είχαμε λύσεις στο μαρκάρισμα του Μίτσελ που ουσιαστικά μόνος του μας κέρδισε με 87-88. Είχαμε παίξει με : Γαλακτερό 3, Κωστούρο, Γκέκο 20, Λανέ 11, Αριδά 4, Σκουρτόπουλο 5, Κουντουράκη 19, Γιούσεβιτς 24. Στα πλέϊ-οφ πάντως (που είχε επιστρέψει και από τον τραυματισμό του ο Παταβούκας) τους νικήσαμε πολύ εύκολα με 96-71. 

Το Μόσχος πλέον είχε γίνει ‘κάστρο’ και ακολούθησαν άλλες δυο εύκολες νίκες την επόμενη χρονιά : 96-75 στη ρέγκιουλαρ και 93-80 στα πλέϊ-οφ.

Η έλευση του Ιωαννίδη στο ΣΕΦ, άλλαξε τη ροή, καθώς χάναμε για πέντε συνεχή χρόνια, πότε δύσκολα, πότε εύκολα, στα οκτώ παιχνίδια που έγιναν : 65-79 & 68-71 (92), 76-78 (93), 61-73 & 75-96 (94), 71-77 & 69-78 (95), 74-77 (96).

Ο Ξανθός ήρθε στο ΟΑΚΑ, έβαλε τα ‘κίτρινα’, πήραμε κάποιες νίκες, αλλά στα κρίσιμα ραντεβού δεν τα καταφέρναμε. Κερδίσαμε με 70-69 στην κανονική περίοδο και με 78-77 στον 2^ο ημιτελικό (με τους κόκκινους να φωνάζουν για τη διαιτησία) αλλά στον 4^ο ημιτελικό, ο Τόμιτς μας εκτέλεσε και χάσαμε και το ματς με 53-68 αλλά και τον τίτλο. Την επόμενη σεζόν του Ιωαννίδη, χάσαμε στη ρέγκιουλαρ με 68-73, νικήσαμε στον 2^ο μικρό τελικό με 75-61 αλλά χάσαμε τον κρίσιμο 4^ο με 54-58 και μείναμε εκτός Ευρωλίγκα, πάλι από τον Τόμιτς, παρά την φοβερή ευστοχία του Χοσέ Λάσα.

Με ήρωα της τελευταίς στιγμής τον Δημήτρη Παπαδόπουλο, η ΑΕΚ του Καλαφατάκη κέρδισε τον Ολυμπιακό με 73-70 στην πρεμιέρα της σεζόν 1998/99. Καθοριστική ήταν και η ήττα από τους κόκκινους του Ιωαννίδη για την ομάδα μας που είχε πλέον τον Ντούντα στον πάγκο τον Μάρτη του 2000 με 71-72, σε ένα επεισοδιακό παιχνίδι, που παραλίγο να μην τελειώσει ποτέ, όταν οι διαιτητές δεν έδωσαν το φάουλ στον Μπούϊ στην εκπνοή. Στα πλέϊ-οφ πήραμε την πρώτη μας νίκη επί ομάδας του Ιωαννίδη μετά από ...άπειρα χρόνια με 66-56 στον 2^ο μικρό τελικό. Όμως στο 4^ο ματς, για άλλη μια φορά χάσαμε, με 67-72 και μείναμε 4^οι. Την επόμενη χρονιά, σε ένα ματς που ο Κουτλουάϊ δεν είχε ακόμα δικαίωμα συμμετοχής, χάσαμε με 56-75.

Ο Σάκοτα στον πάγκο μας, και οι ερυθρόλευκοι αρχίζουν να γίνονται ...πελάτες. Νίκη με 79-72 στην πρεμιέρα με τον Τζέϊ-Αρ να οργιάζει. Αναπάντεχη ήττα με 74-82 στον πρώτο τελικό και διάφοροι ζητούν την κεφαλή του Σάλε επί πίνακι. Θα έρθει όμως το 85-78 στο 3^ο παιχνίδι, η νίκη στο ΣΕΦ και τέλος το 79-70 στον 5^ο τελικό που μας έδωσε και το πρωτάθλημα μετά από 32 χρόνια. 

Την επόμενη χρονιά χάσαμε στον πρώτο γύρο, με τον Μπλάκνεϊ να είναι πολύ κακός και τον Σάκοτα να λέει πως δεν είναι πλέϊ-μέϊκερ, με 66-71. Στα πλέϊ-οφ όμως περάσαμε πανηγυρικά στους τελικούς. Νίκη με 68-66 στο 1^ο ματς, 84-64 στο 3^ο και 74-61 στον επαναληπτικό 1^ο ημιτελικό. Το 2003/04 επικρατήσαμε με χαρακτηριστική άνεση του Ολυμπιακού με 94-79 έχοντας σε πολύ καλή βραδιά τους Χατζή, Ταπούτο, Τζένκινς. 

Μεγάλη βραδιά στο Γαλάτσι και το Δεκέμβρη του 2004, όταν κερδίσαμε εύκολα με 85-76 με την ομάδα να 'σέβεται' τον Ολυμπιακό που παρέπαιε τότε ..

Από τότε δεν έχουμε σταυρώσει ροζ φύλλο κόντρα στους ερυθρόλευκους.. Ήττα στο Γαλάτσι με 76-82 παρά τους 27π του Ρίματς το 2005/06, ήττα και στα πλέϊ-οφ με 83-104 με τον Πελεκάνο να είναι ο μόνος που διασώθηκε (24π-9ρ) παίζοντας μπροστά σε 120 άτομα... Εύκολη ήττα και την επόμενη χρονιά στο ΟΑΚΑ με 80-97, όταν είχαμε τον Σούλη Μαρκόπουλο στον πάγκο.

Πάλεψε η ομάδα επί Δρόσου την επόμενη σεζόν αλλά χάσαμε και στην κανονική περίοδο με 77-85, αλλά και στα πλέϊ-οφ με 68-70.

Ήττα και στα Πατήσια με 75-95 στο ματς που είχαμε τη διακοπή με τον οπαδό πάνω στη μπασκέτα..

Καλή εμφάνιση, αλλά και πάλι ήττα (91-96) το Γενάρη του 2010 στο Ελληνικό, στο τελευταίο ματς του Φλεβαράκη στον πάγκο. Και αυτό το ματς συνοδεύτηκε από επεισόδια και τιμωρία της έδρας . 

Τέλος στην επιστροφή μας στα Λιόσια το 2011 χάσαμε με 74-79 παίζοντας και πάλι καλά για τα δεδομένα, αλλά χωρίς να αποφύγουμε άλλη μια ήττα .

ΣΤΟΧΟΣ ΟΙ ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ

Χωρίς ξένο σέντερ (αφού λύθηκε το συμβόλαιο του Goodridge ενώ δεν έχει έρθει ακόμα αντικαταστάτης του μια που ναυάγησε η υπόθεση Pinkney), χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει ποιος από την τριπλέτα (Wright, Kyles, Williamson) των Αμερικανών guard θα φύγει για να έρθει ο νέος playmaker (που επίσης δεν έχει έρθει, αν και γράφονται πολλά για Delininkaitis) αλλά με τον Carl English για πρώτη φορά στο δυναμικό της, η ομάδα μας θα υποδεχτεί αύριο τον Ολυμπιακό, που θα έχει πλέον τον Γιάννη Σφαιρόπουλο προπονητή στο ΟΑΚΑ . Τα δεδομένα σαφέστατα και δεν είναι με το μέρος μας, με τους ερυθρόλευκους να επιτείνουν λογικά και άλλο το σερί από την τελευταία μας νίκη, τον μακρινό Δεκέμβρη του 2004 στο Γαλάτσι ..

Τα ζητούμενα είναι απλά & βασικά, αλλά όχι εύκολα.. Θα πρέπει ο κόσμος να μην τσιμπήσει όπως σήμερα στη Ριζούπολη και να μη φιλοδωρηθεί με τιμωρία η ομάδα.. Τόσο στο Ελληνικό το 2010 όσο και στα Πατήσια το 2009 είχαμε τιμωρηθεί. Το γεγονός πως στην τριάδα των διαιτητών είναι ο Αναστόπουλος που διέκοψε το ντέρμπυ της Θεσσαλονίκης στο Αλεξάνδρειο για ρίψη χαρτιών (που δεν είναι σίγουρο και πως τον πέτυχαν) θα πρέπει να μας κάνει ακόμα πιο υποψιασμένους και προσεκτικούς.

Και αγωνιστικά θα πρέπει να αφήσουμε πίσω την κάκιστη παρουσία στο ματς με τον Παναθηναϊκό, ώστε και να μην απομακρυνθεί ο κόσμος που θα βρεθεί στο ΟΑΚΑ από τη συνέχεια αλλά και για να πάμε με τις καλύτερες προϋποθέσεις (αν έρθουν και άμεσα οι point guard & center βέβαια) το Σάββατο στην Ελευσίνα που παίζουμε ένα κομβικότατο παιχνίδι ενώ οι αντίπαλοί μας θα βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο μια που είναι χωρίς νίκη και άλλαξαν και προπονητή..

ΥΠΕΓΡΑΨΕ Ο CARL ENGLISH !!

Παίκτης της Α.Ε.Κ. είναι από σήμερα και επίσημα ο Καναδός διεθνής guard Carl Jerome English (2/2/1981, 1μ96), που ήρθε στην Αθήνα την Κυριακή, είδε το ματς με τον Παναθηναϊκό το ίδιο απόγευμα, έκανε ατομική προπόνηση στο ΟΑΚΑ χτες και υπέγραψε σήμερα μετά τη συνάντηση με το μεγαλομέτοχο της ΚΑΕ Μ.Αγγελόπουλο . Αναμφίβολα ένας παίκτης εγνωσμένης αξίας, και επιπέδου Α.Ε.Κ. Δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό ποιον από τους Kyles, Williamson (ή κάποιον άλλο) θα αντικαταστήσει .

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΣΥΡΜΟΣ ΣΤΟ ΟΑΚΑ...

Με την ομάδα να παίρνει το πιστοποιητικό από την ΕΕΑ το μεσημέρι πριν την κλήρωση του πρωταθλήματος, τον Ζιάγκο να παραιτείται στις 7 Αυγούστου όταν θα ερχόταν υποτίθεται ο Γιαννάκης και να αναλαμβάνει ξανά στις 30/8 αφού ναυάγησαν τα άλλα σενάρια, προσπαθώντας να φτιάξει ρόστερ έχοντας 25 μέρες για το πρώτο επίσημο παιχνίδι και με μόλις δυο βδομάδες προετοιμασίας (8/9 έγινε η πρώτη συγκέντρωση), κανείς δεν περίμενε να φεύγαμε με το διπλό από το ΟΑΚΑ απέναντι στον Παναθηναϊκό. Από εκεί όμως μέχρι να διασύρεται αγωνιστικά η ομάδα, παρουσιάζοντας εικόνα που δεν αρμόζει στην κατηγορία, υπάρχει μεγάλη απόσταση .

Πάλι καλά που στο τέλος οι πράσινοι έκοψαν ταχύτητα και δε μας φιλοδώρησαν με κατοστάρα ή φτιάχνοντας νέο ρεκόρ βαρύτερης ήττας από αυτούς, καθώς το 111-70 του 2010/11 παρέμεινε η χειρότερη βραδιά μας στην έδρα τους . Το θέμα είναι πως η ομάδα μας θύμησε την εικόνα που είχαμε παρουσιάσει σε εκείνο το τελευταίο μας ραντεβού σε πάλαι ποτέ Αθηναϊκό ντέρμπυ, όταν είχαμε ένα ρόστερ που πάλευε για να αποφύγει τον αιφνιδιασμό και ο αντίπαλός μας είχε κατακτήσει την Euroleague (πέρα από το πρωτάθλημα). Σήμερα οι πράσινοι είναι σαφέστατα κάτω από το τότε επίπεδο - το πρόβλημα είναι πως εμείς παραμείναμε στα ίδια, κάνοντας τους Παππά - Jankovic - Μποχωρίδη να δείχνουν Jordan - Drexler - Stockton στα ντουζένια τους..

Οι παίκτες του Ζιάγκου δεν μπήκαν ποτέ πρακτικά μέσα στο παρκέ, η διαφορά συνεχώς ανέβαινε και δεν δείξαμε ούτε στο ελάχιστο κάποια δείγματα γραφής που να δίνουν αισιοδοξία για τη συνέχεια. Ο Wright έμεινε άποντος (0/5 σουτ, 2λθ, 2ασ) και δε μπόρεσε να δώσει ρυθμό, ο Kyles δεν έδωσε ουσιαστικά λύσεις (8π με 5 βολές και 1/5 σουτ), o Sakota είχε κλειστεί αλλά τουλάχιστον και πάλι είχε διψήφια παραγωγή πόντων (12π με 4/9 σουτ και 4ρ-3λθ), ο Σαρικόπουλος δεινοπάθησε και φάνηκε προς το τέλος (9ρ, 9π με 4/11 2π), ο Milosevic (2π, 5ρ, 3ασ) μάλλον έχει το μυαλό του στην πρόταση της Turow, ο Κασελάκης (5π, 3ρ, 2ασ, 3λθ) ή ο Πολυτάρχου (1κλ, 1ασ, 4π με 0/3 3π) δεν μπόρεσαν να δώσουν ιδιαίτερες ανάσες, οι Καμπερίδης (7', 1ρ, 1ασ, 1κλ), Παπαδιονυσίου (5'-1ρ) απλά πάτησαν παρκέ για λίγο, ο Παπαντωνίου που ήταν ο πιο αξιοπρεπής αγωνιστικά (8π, 2κλ, 1ασ αλλά και 5λθ) guard και τώρα αποχώρησε τραυματίας, κι έτσι όσο και να φαντάζει περίεργο καλύτερος παίκτης μας στο παρκέ ήταν ο Vernon Goodridge στο κύκνειο -μάλλον- άσμα του με τα κιτρινόμαυρα... 8 πόντοι, 2 κοψίματα, 2 ρημπάουντ σε 14' και σίγουρα έπρεπε να πάρει περισσότερο χρόνο .

ΣΤΟ ΟΑΚΑ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΠΑΟ ΚΑΙ ΤΗ ΒΑΡΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΑΠΟΨΕ ...

Για 63^η φορά θα αντιμετωπίσουμε τον Παναθηναϊκό εκτός έδρας σήμερα. Στα προηγούμενα 62 ματς, μετράμε μόλις 8 νίκες καθώς τις άλλες 54 φορές γυρίσαμε με το κίτρινο φύλλο αγώνα. Μάλιστα οι σημερινοί μας αντίπαλοι έχουν καταφέρει να χτίσουν ένα σερί 23-0 εναντίον μας και έφτιαξαν έτσι ένα μεγαλύτερο σερί του 20-0 που έγινε από το 1967/68 μέχρι το 1987/88...

Την δεκαετία του ’60, τα ντέρμπυ μεταξύ μας έκριναν σε μεγάλο βαθμό τον τίτλο. Μπορεί να χάσαμε την πρώτη χρονιά της Α’ Εθνικής (1963/64) με 75-74 αλλά τελικά πήραμε το πρωτάθλημα. Το ίδιο συνέβη και τις δυο επόμενες χρονιές που όμως κερδίσαμε τους πράσινους εκτός έδρας με 73-94 (65), 80-82 (66). Οι παίκτες του τριφυλλιού πήραν το ροζ φύλλο αγώνα –και το πρωτάθλημα- το 1966/67 νικώντας μας με 58-54. Στην πορεία για το αήττητο πρωτάθλημα του 1968, οι παίκτες του Νίκου Μήλα κέρδισαν και τον Παναθηναϊκό με 66-72 στο γήπεδό του.

Ακολούθησε το μεγάλο σερί των πράσινων καθώς επί 19 ολόκληρα χρόνια χάναμε συνεχώς : 78-68 (69), 80-60 (70), 80-66 (71), 61-56 (72), 77-71 (73), 82-63 (74), 79-52 (75), 81-77 (76), 100-95 (77), 79-67 (78), 79-73 (79), 86-78 στην πρώτη φάση και 89-71 στη δεύτερη το 1979/80, 92-74 (81), 100-76 (82), 74-72 (83), 78-77 (84), 82-66 (85), 84-70 (86), 91-66 (87).

Χρειάστηκε να περάσουν 20 ανεπιτυχή παιχνίδια για να καταφέρουμε να ξανακερδίσουμε εκτός έδρας στο κλασσικό αθηναϊκό ντέρμπυ. Αυτό το πετύχαμε την περίοδο 1987/88 στο γήπεδο του Σπόρτιγκ, με τους ‘Μοϊκανούς’ (Γκέκο, Παταβούκα, Γιαννόπουλο, Αριδά, Αγιασωτέλη) του Βαγγέλη Νικητόπουλου, με 66-70. Στα πλέϊ-οφ χάσαμε με 81-71 στο ΣΕΦ στο 2^ο(4^ο) παιχνίδι.

 

Νικητές φύγαμε και την επόμενη χρονιά από τον ‘Τάφο του Ινδού’ με 83-84 όταν στον πάγκο μας ήταν ο Κρέζιμιρ Τσόσιτς και για ξένο είχαμε τον Ντάνι Βρέϊνς. Στα πλέϊ-οφ χάσαμε με 86-69. 

Η ήττα με 71-57 το 1989/90 ήταν μια παρένθεση καθώς ακολούθησαν οι νίκες με 88-89 στην κανονική περίοδο και με 71-78 στα πλέϊ-οφ (με εντυπωσιακή εμφάνιση του μετέπειτα προπονητή μας Φώτη Κατσικάρη).

Οι πράσινοι έχτισαν ένα νέο σερί κερδίζοντάς μας 7 συνεχόμενες φορές : 90-84 το 1991/92, 92-75 στην κανονική περίοδο και 78-61 & 73-61 (σε ένα ματς που μόνο το ... παρκέ δεν πρέπει να είχαν πιάσει οι Κατσάμπα, ενώ ο διαιτητής του αγώνα είχε αλλάξει την τελευταία στιγμή μετά από παρέμβαση του ... Ολυμπιακού !) στα πλέϊ-οφ το 92/93, 91-63 το 93/94, 91-74 το 94/95, 63-58 το 95/96.

 

Την τελευταία μας νίκη την πετύχαμε με το επιβλητικό 77-94 έχοντας τον Γιάννη Ιωαννίδη στον πάγκο την επόμενη χρονιά.

Από τότε έχουμε ...βαρεθεί να χάνουμε είτε γιατί παρουσιαζόμαστε κατώτεροι των προσδοκιών, είτε γιατί πέφτουμε θύματα διαιτητικών οργίων. Το 1997/98 χάσαμε με 70-58 στη ρέγκιουλαρ σίζον, 67-57 στον 1^ο ημιτελικό και 51-47 στον αλήστου μνήμης 3^ο ημιτελικό με τα γνωστά επεισόδια (για τα οποία οι πράσινοι τιμωρήθηκαν μεν αλλά για ...την επόμενη χρονιά). Ακολούθησε το ματς του Απρίλη του ’99 όταν ο Lloyd Daniels εξαφάνισε τον Bodiroga αλλά οι διαιτητές το έστειλαν στην παράταση όπου και χάσαμε με 81-76.
 Έπειτα είχαμε το 64-62 με τα βήματα (Συμεωνίδης, Βορεάδης είχαν σφυρίξει) του Bodiroga στην τελευταία επιθεση το 1999/00, αλλά και τις εύκολες ήττες με 79-69 και 88-60 στους ημιτελικούς. Το 2000/01 χάσαμε ευκολότερα από ότι δείχνει το τελικό 68-59 στην κανονική περίοδο, αλλά στον 1^ο ημιτελικό μας πέρασαν χειρουργείο οι Καρούσης, Μαστραφτσής ώστε να χάσουμε με 84-80.

Το 2001/02 χάσαμε με 71-65 αλλά κρατήσαμε τη διαφορά του πρώτου γύρου, κάτι που δεν καταφέραμε την επόμενη σεζόν όταν καταρρεύσαμε στο β’ ημίχρονο και γνωρίσαμε την ήττα με το βαρύ 89-66. Στους τελικούς των πλέϊ-οφ του 2003 χάσαμε με 77-68 στον 1^ο και με 84-73 στον 3^ο, ενώ το 2003/04 στο πρώτο ματς με το Νίκο Ζήση σαν βασικό πλέϊ-μέϊκερ χάσαμε ξανά με 91-76.

Με 73-72 χάσαμε στην κανονική περίοδο του 2004/05, με τους παίκτες μας να κάνουν κρίσιμα λάθη στο τέλος αλλά και τους γηπεδούχους να έχουν τις απαραίτητες γκρι βοήθειες όποτε χρειάστηκε με τελευταία το ανύπαρκτο επιθετικό στον Nicevic στα 41" με το σκορ στο 66-66. Στους τελικούς του πρωταθλήματος χάσαμε με το πλασματικό 78-62 στον 1ο με τους διαιτητές να φορτώνουν τους πάντες με φάουλ  και με 79-71 στο 3ο με περίπου ίδια αντιμετώπιση .

Εύκολη ήττα με 81-64 το φλεβάρη του 2006, αλλά και την επόμενη χρονιά με 96-80 πάλι για την 3η αγωνιστική όπως φέτος . Κατάρρευση και το Δεκέμβρη του 2007, όταν χάσαμε με 78-52.
Τελευταία φορά που ο αγώνας ήταν αγωνιστικά ντέρμπυ, ήταν το Γενάρη του 2009 όταν ηττηθήκαμε με 86-82 στο καλύτερο ίσως ματς του Δημήτρη Παπανικολάου με τα κιτρινόμαυρα (21π, 5ασ) .
Την προτελευταία αγωνιστική του 2010, χάσαμε με 91-62 και οι 29 πόντοι ήταν η πιο βαριά μας εκτός έδρας ήττα από τους πράσινους μέχρι την επόμενη σεζόν και το τελευταίο μας ραντεβού όπου γνωρίσαμε τη συντριβή με 41 πόντους... 111-70 .

ΚΕΡΔΟΣ Η ΝΙΚΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ, ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ

Την πρώτη της νίκη στο πρωτάθλημα σημείωσε στο αρκετά γεμάτο ΟΑΚΑ η ομάδα μας απέναντι στον ασύνδετο ακόμα Πανιώνιο, κι έτσι πάει στο επόμενο σετ αγώνων με Παναθηναϊκό & Ολυμπιακό έχοντας καλύτερη βαθμολογική βάση . Το σημαντικό γεγονός είναι αναμφίβολα η παρουσία του κόσμου, που ξεπέρασε τα οργανωτικά προβλήματα, από τα λίγα εκδοτήρια και το αναμενόμενο αλαλούμ στις εισόδους και γέμισε το ΟΑΚΑ, θυμίζοντας μέρες της πρώτης μας παρουσίας εκεί (1995-2002) .

Αγωνιστικά η ομάδα στάθηκε σε γενικές γραμμές καλά στο πρώτο ημίχρονο κυρίως και κάπως στο τελευταίο δεκάλεπτο, απέναντι σε έναν Πανιώνιο με παίκτες που δεν έχουν συμπληρώσει βδομάδα ή και τριήμερο στη Νέα Σμύρνη και η λογική λέει πως θα έπρεπε να μην παρουσιάσουμε τέτοια κοιλιά. Σίγουρα η έλλειψη προετοιμασίας είναι ένας παράγοντας για να δικαιολογήσει κάτι τέτοιο - όμως απέναντι σε ομάδα με πολύ λιγότερη προετοιμασία μάλλον γίνεται έωλο ως επιχείρημα . Περισσότερο θα πρέπει να δούμε την πολύ μικρή συμμετοχή των ξένων/Αμερικανών στο παιχνίδι μας.. Ειδικά η σύγκριση πχ Williamson - Goodridge (2π με 1/2 2π, 3ρ, 1λθ - αθροιστικά) από την πλευρά μας με τους Korolev - Woods (29π, 18ρ) από τους κυανέρυθρους είναι καταλυτική ..

Ο Sakota μπορεί να ήταν πρώτος σκόρερ (18π με 6/12 2π, 2/6 3π) αλλά εκβίασε πολλές προσπάθειες, ο Σαρικόπουλος μπορεί να ήταν πρώτος σε ρημπάουντ με 10 (6 επιθετικά) ή τάπες με 2, αλλά υπέπεσε σε 9 (εννιά) λάθη και ήταν επιθετικά εξαφανισμένος από το 5' μέχρι το 35' κι έτσι MVP για τους κιτρινόμαυρους ήταν ο Νώντας Παπαντωνίου που ηρέμησε το ρυθμό μας μετά το 28' και καταφέραμε να ξεπεράσουμε τις αυτοκτονικές τάσεις, τελειώνοντας τον αγώνα με 9π-2κλ-1ασ . Ο Κασελάκης είναι κι αυτός στους διακριθέντες με 11π-6ρ. Από τους αμερικανούς για τον Goodridge* & Williamson φαίνεται πως με τις μη πειστικές παρουσίες τους μετράνε μέρες, ο Kyles (11π αλλά με 2/7 2π) ήταν πιο ορεξάτος από την Αμαλιάδα ή το Αλεξάνδρειο, αλλά δεν απέφυγε τις επιπολαιότητες και το άναρχο παιχνίδι .. πιο ισορροπημένος ο Wright που μοίρασε 5 ασιστ κι είχε και 9π

* Ιστορία γράφει ο Vernon Goodridge, καθώς έχει μείνει άποντος σε τρία επίσημα παιχνίδια και αν τελικά αποχωρήσει θα σπάσει το ρεκόρ του Eddie Shannon (ΕΓΡΑΨΕ ΙΣΤΟΡΙΑ Ο ΣΑΝΟΝ).  Άποντος σε τρία ματς (Κυπέλλου όλα) είχε μείνει και ο Βρεταννός Chris Pearson το 2007/08 - Αυτοί οι δυο είναι οι μόνοι από τους 109 συνολικά παίκτες χωρίς ελληνικό διαβατήριο που έχουν φορέσει τη φανέλα μας σε επίσημα ματς και δεν έχουν σκοράρει .

ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ ..

Πελατειακή σχέση έχει αναπτύξει απέναντι μας ο Κόροιβος, αφού μετά τις τρεις περσινές ήττες μας από την ομάδα της Αμαλιάδας ήρθε τώρα και η τέταρτη στην πρεμιέρα της Α1 .. Αξιοσημείωτο πως χάσαμε με 80-67, ενώ το σκορ ήταν 64-63 μέχρι το 35' όταν δέχθηκε αντιαθλητικό ο Παπαντωνίου ... σχεδόν ίδιο σκορ με πέρσι (82-67) όταν η διαφορά εκτοξεύθηκε έπειτα από τεχνικές ποινές στον πάγκο μας στο τελευταίο λεπτό . Φαίνεται πως μάλλον μας λείπει το καθαρό μυαλό στο τέλος σε αυτό το γήπεδο κόντρα σε αυτόν τον αντίπαλο ..

Με τους τέσσερις Αμερικανούς μας να έχουν αθροιστικά μόλις και μετά βίας 8 πόντους δεν μπορούμε να ατενίζουμε με αισιοδοξία τη συνέχεια, κι αυτό γιατί σε όλα τα άλλα ματς της Α1 οι ομάδες είχαν τους μη Ευρωπαίους τους να σκοράρουν από 30 μέχρι 48 .. Μόνο η Κηφισιά είχε 2π από τους Αμερικανούς της -2 τον αριθμό- και ο Davis της οποίας ήταν ο μόνος που έμεινε άποντος παρέα με τον Goodridge .

Πάλι καλά που πέρα από το συνήθη ύποπτο Σαρικόπουλο που συνεχίζει να κάνει φοβερό ξεκίνημα (14π με 10ρ τα 7 επιθετικά) και τον Sakota που προσφέρει διψήφια παραγωγή πόντων ακόμα κι αν είναι σε κακή βραδιά, είχαμε τον Milan Milosevic (16 πόντοι και 11 ρημπάουντ) στην πρώτη του παρουσία με τα κιτρινόμαυρα να δείχνει την αξία του παρά το γεγονός πως δεν ήταν ούτε τρεις μέρες στην ομάδα...

ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑΔΑ

Επιστροφή στην Α1 μετά από τρία χρόνια (ή 42 μήνες από την αποφράδα Μεγάλη Τετάρτη του 2011) για την ομάδα μας με ένα δύσκολο εκτός έδρας ματς στην Αμαλιάδα απέναντι στον Κόροιβο . Το ματς είναι εξαιρετικά δύσκολο με τον αντίπαλό μας να έχει κάνει καλύτερη προετοιμασία, να παίζει στην έδρα μας και να έχει και το ψυχολογικό προβάδισμα από το 3-0 που μας έκανε πέρσι σε πρωτάθλημα & κύπελλο .

Η προϊστορία μας στην Αμαλιάδα για το πρωτάθλημα είναι το περσινό παιχνίδι για την Α2, όταν είχαμε χάσει με 82-67 και συνεχίσαμε την αρνητική παράδοση στην Πελοπόννησο΄* .. Από τους παίκτες που παρέμειναν στο ρόστερ μας ο Πολυτάρχου είχε 16π, ο Nikolic 9, ο Τσιάκος 8 και ο Παπαδιονυσίου συμμετοχή .

* Αναλυτικά η προϊστορία μας σε γήπεδα κάτω από τον Ισθμό την τελευταία δεκαετία (και κάτι)
15/03/2014 : Αρκαδικός - Α.Ε.Κ. 61-76
14/12/2013 : Κόροιβος Αμαλιάδας - Α.Ε.Κ. 82-67
14/09/2013 : Κόροιβος Αμαλιάδας - Α.Ε.Κ. 86-80
14/10/2012 : Έσπερος Πάτρας - Α.Ε.Κ. 69-79
28/01/2012 : Αρκαδικός - Α.Ε.Κ. 82-69
10/12/2011 : ΑΕΚ Άργους - Α.Ε.Κ. 66-74
8/10/2011 : Απόλλωνας Πάτρας - Α.Ε.Κ. 81-70
9/02/2008 : Ολυμπιάδα Πάτρας - Α.Ε.Κ. 68-76
27/01/2007 : Απόλλωνας Πάτρας - Α.Ε.Κ. 86-79
17-03 & 18-4/2007: Ολυμπιάδα Πάτρας - Α.Ε.Κ. 89-81
01/04/2006 : Απόλλωνας Πάτρας - Α.Ε.Κ. 74-81
06/03/2005 : Ιωνικός ΝΦ Αμαλιάδας - Α.Ε.Κ. 77-84
12/12/2004 : Απόλλωνας Πάτρας - Α.Ε.Κ. 90-84
20/12/2003 : Απόλλωνας Πάτρας - Α.Ε.Κ. 86-85

1-4 με Απόλλωνα
0-2 από Κόροιβο
1-1 με Αρκαδικό
1-1 με Ολυμπιάδα
1-0 με Έσπερο
1-0 με ΑΕΚ Άργους
1-0 με Ιωνικό ΝΦ Αμαλιάδας

σύνολο 6-8. Κι αν βγάλουμε από τη σούμα τα ματς με Έσπερο, ΑΕΚ Άργους, Ιωνικό ΝΦ Αμαλιάδας που έγιναν κόντρα είτε σε χαμηλης δυναμικότητας ομάδες, είτε διαλυμένες που περίμεναν τη λήξη για τον νομοτελειακό υποβιβασμό, το σκορ είναι μόλις 3-8 ...

ΕΚΛΕΙΣΕ ΚΑΙ Ο MILOSEVIC !

Ολοκληρώθηκε το puzzle του roster της ομάδας μας, καθώς καλύφθηκαν τόσο οι έξι θέσεις παικτών που δεν μπορούν να παίξουν στις Εθνικές μετά την απόκτησή του Βόσνιου forward Milan Milosevic (26/9/1985, 2μ03, ενώ προστέθηκε και ένας παίκτης ακόμα για το 3-4 .

Ο Milosevic ήταν στην Αθήνα καθώς είχε κλείσει με τον Πανιώνιο, αλλά με τα νέα δεδομένα στην ομάδα της Νέας Σμύρνης ήταν στον 'αέρα' και έκλεισε σε εμάς . Είναι αρκετά έμπειρος - είχε παίξει και στο Eurobasket του 2011 με την Εθνική του .

 Ξεκίνησε την καριέρα του στην Hercegovac Bileca στη Βοσνία το 2003/04 όπου έπαιξε και την επόμενη χρονιά. Μετά ακολούθησε μια τριετία στη Sloboda Dita Tuzla, για να πάει μετά στο Βελιγράδι για τον Ερυθρό Αστέρα(Crvena Zvezda) -(φωτο)

Το Δεκέμβρη του 2009 πήγε στην Bosna Sarajevo όπου και έκλεισε τη σεζόν κατακτώντας το Κύπελλο. Συνέχισε στην Κύπρο με τον Κεραυνό Στροβόλου, για να γυρίσει μετά στη Buducnost (φωτό) με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο του 2012, έχοντας μέτρια παρουσία. Πέρσι στη Σλοβενία με την Zlatogor Lasko είχε 14.1 πόντους και 8,5 ρημπάουντ.

Αναλυτικά στατιστικά καριέρας :

ΕΦΥΓΕ ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ

Για πρώτη φορά μετά από έξι στείρα και βασανιστικά χρόνια η ομάδα μπάσκετ στάθηκε αξιοπρεπέστατα στο Κύπελλο και αποκλείστηκε από τη συνέχεια με ψηλά το κεφάλι, αφού μετά τις νίκες επί Κολοσσού και Ρεθύμνου, δε μπόρεσε να τριτώσει τα ροζ φύλλα χάνοντας από τον Άρη με 63-57, παίζοντας χωρίς τους δυο βασικούς play makers της .. (Wright, Nikolic υπέστησαν θλάση στην προπόνηση της Δευτέρας). Αναμφίβολα η γενικότερη παρουσία στη διοργάνωση, πιστώνεται στα θετικά του Βαγγέλη Ζιάγκου που κατάφερε να συγκροτήσει ένα αξιόμαχο σύνολο σε ελάχιστο χρονικό διάστημα .

 Αναμφίβολα το κέρδος από τον αγώνα ήταν η παρουσία του Νώντα Παπαντωνίου. Όχι μόνο κατάφερε να σταθεί παίζοντας ουσιαστικά μόνος του στο '1', αλλά ήταν και ο πρώτος σκόρερ μας με 17 πόντους από 5/9 δίποντα, 1/5 τρίποντα, 4/4 βολές, ενώ μοίρασε 3 ασιστ και είχε 2 λάθη.. Αν ήταν και πιο εύστοχος στο τέλος, ίσως να κοιτούσαμε το ματς με την Κηφισιά για αύριο ..

 

Ο Ζήσης Σαρικόπουλος έδειξε και κόντρα στον Άρη πως βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση . Έκανε ότι ήθελε κόντρα στον Χαρίση και τέλειωσε με 12 πόντους ..5/7 2π, 2/3 βολές, 13 (!!) ρημπάουντ (10-3) και 2 κοψίματα... Συνολικά στα τρία ματς Κυπέλλου είχε 40 πόντους (μο 13,3), με 8/11 βολές, 16-25 δίποντα, 21-8 ρημπάουντ (μο 9,7), 2 ασιστ, 1 κλέψιμο και 6 τάπες . Καλή η παρουσία και των Κασελάκη (8π-9ρ), Sakota (13π). Αν παίρναμε και κάτι παραπάνω από 6 πόντους από τους τρεις Αμερικανούς μας, τα πράγματα θα ήταν σίγουρα καλύτερα ... Ο Goodridge δεν σούταρε καν στα 8' που έπαιξε, ο Williamson συνέχισε να είναι μέτριος και ο Kyles ήταν σε κακή βραδιά ..

Δείτε σε βίντεο τα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης :

ΣΤΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΟ-NICK GALLIS HALL ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ

Η μέχρι σήμερα πορεία της ομάδας στη δεύτερη τη τάξει εγχώρια διοργάνωση είναι φυσικά παραπάνω από επιτυχημένη, αφού όχι μόνο συμμετείχε (σε αντίθεση με το 2009/10 και το 2011/12 που δεν κατεβήκαμε και το 2012/13 που δεν είχαμε δικαίωμα συμμετοχής), όχι μόνο έπαιξε με πλήρη ομάδα (σε αντίθεση με το 2010/11 που παίξαμε χωρίς ξένους), όχι μόνο κέρδισε ένα ροζ φύλλο αγώνα, αλλά και δεύτερο ζεσταίνοντας σημαντικά τον κόσμο που βρέθηκε στη Γλυφάδα στα ματς με Κολοσσό & Ρέθυμνο .

Όμως ο αγώνας σήμερα με τον Άρη είναι εντελώς διαφορετική υπόθεση . Οι αντίπαλοί μας, αφού έβγαλαν χωρίς πολλά αγωνιστικά προβλήματα το διάστημα που είχαν μείνει χωρίς δυνατότητα μεταγραφής ξένων παικτών, πλέον ξαναμπαίνουν πιο δυναμικά στο πρωτάθλημα .. Στα φιλικά και στο κύπελλο μέχρι τώρα έχουν δώσει καλά δείγματα γραφής - νίκησαν και την CSKA μεταξύ άλλων στο τουρνουά προς τιμή του Γκάλη που έγινε πριν μερικές βδομάδες . Είναι σαφέστατα πιο έτοιμη ομάδα από εμάς, πιο πλήρης, παίζει εντός έδρας και εμείς πάμε χωρίς πολλές εναλλακτικές στην περιφέρεια μετά τη θλάση των Nikolic, Wright .

Αυτός θα είναι ο 7ος αγώνας μας με τον Άρη για το Κύπελλο Ελλάδας. Μέχρι σήμερα έχουμε τρεις νίκες και τρεις ήττες, με τη διαφορά πως και οι τρεις ήττες μας έχουν έρθει σε τελικό ... το 1988, το 1992 και το 1998 ..

 

Στις 2 Ιουλίου 1980, είχαμε αντιμετωπίσει τον Άρη στο Αλεξάνδρειο -όπως και σήμερα- στα πλαίσια των προημιτελικών και πήραμε τη νίκη-πρόκριση με 107-109 κόντρα στην ομάδα του Νίκου Γκάλη και του Χάρη Παπαγεωργίου .  Η σύνθεση : Γκούμας 31, Γκέκος 14, Γιαννουζάκος 30, Σταμέλος 12, Παπαγεωργίου 20, Κορωναίος, Κανακάκης 2, Φώτσης . Οι τίτλοι και το ρεπορτάζ, είναι από τη 'Μακεδονία' της 3/7/1980. Μια βδομάδα αργότερα είχαμε κερδίσει στο Καλλιμάρμαρο τον Πανελλήνιο 87-86 στον ημιτελικό, για να χάσουμε στον τελικό, πάλι στο Καλλιμάρμαρο, από τον Ολυμπιακό με 85-80 στις 16/7 . Χρέη προπονητή εκτελούσε ο Γιώργος Τρόντζος.

Επόμενο ραντεβού, το 1988 στις 18/5, όταν οι "Μοϊκανοί" με προπονητή τον Βαγγέλη Νικητόπουλο αντιμετώπισαν τον Άρη στο ΣΕΦ στον τελικό της διοργάνωσης και παρά το καλό ξεκίνημα στο πρώτο ημίχρονο, χάσαμε τελικά με 84-71. Η σύνθεση : Παταβούκας 9, Αγιασωτέλης 6, Κατσίγιανης, Γιαννόπουλος 11, Γκέκος 18, Σακελλαρίου, Αριδάς 20, Σκουρτόπουλος 2, Μιχελιδάκης, Φώτσης 2.

Το Σάββατο 23/3 του 1991, η ομάδα μας με προπονητή τον Krešimir Ćosić κέρδιζε με 89-79 τον Άρη στο 'Γιώργος Μόσχος'. Ήταν η πρώτη μας νίκη επί του Άρη των Γκάλη-Γιαννάκη. Όμως στη συνέχεια αποκλειστήκαμε 85-82 από τον Πανιώνιο (που πήρε το τρόπαιο) στον ημιτελικό της Νέας Σμύρνης , με τη διαιτησία του Ρήγα να οργιάζει εις βάρος μας ..

Την επόμενη χρονιά, ξαναβρεθήκαμε σε τελικό (13 Μαϊου), πάλι στο ΣΕΦ, πάλι με τον Βαγγέλη Νικητόπουλο στον πάγκο αφού ο Krešimir Ćosić είχε αποχωρήσει λόγω οικονομικών προβλημάτων και χάσαμε αυτή τη φορά με 74-62 . Ήταν ο τελευταίος τίτλος του Γκάλη με τον Άρη. Η σύνθεση : Γαλακτερός 13, Παταβούκας 10, Παπασαράντου 3, Κατσικάρης 11, Λανές 9, Αριδάς 2, Jordan 10, Κουντουράκης 4, Πιούκας, Bagley .

Ξαναβρεθήκαμε σε τελικό, την Κυριακή 1 Φλεβάρη του 1998, στο Αλεξάνδρειο στα πλαίσια του φαϊναλ-φορ κι έχοντας υποτάξει με 49-63 τον Ολυμπιακό το Σάββατο. Όμως οι απλήρωτοι παίκτες του Άρη κέρδισαν την Α.Ε.Κ. του Γιάννη Ιωαννίδη με 71-68 . Η σύνθεση : Coldebella 2, Lasa 13, Prelevic, Anderson 18, Χατζής 14, Larssen, Κακιούζης 4, Τσακαλίδης 6, Anderssen, Alexander 11 .

Τελευταία αναμέτρηση, την Τετάρτη 27 Σεπτέμβρη του 2006, όταν με ένα τρίποντο του Χρήστου Ταπούτου στην εκπνοή, η Α.Ε.Κ. του Βασίλη Αλεξανδρή που είχε φτιαχτεί στο παρά πέντε είχε κερδίσει με 67-64 τον Άρη . Η σύνθεση : McPherson 8, Σ.Νικολαϊδης 3, Π.Νικολαϊδης 7, Ταπούτος 20, Μάγλος 2, Μαγκουνής, Κόμματος 5, Βετούλας 10, Perkovic 12, Scott . Στην επόμενη αγωνιστική είχαμε χάσει από το Μαρούσι, πάλι στο ΟΑΚΑ, με 69-79 .