Η ομάδα παρουσιάστηκε πολύ καλά προετοιμασμένη κι αυτό σίγουρα πρέπει να το πιστώσουμε στον Κώστα Φλεβαράκη και το team του, που εκτός μιας-δυο εξαιρέσεων το έχουν κάνει αυτό σε όλο το πρωτάθλημα μέχρι σήμερα. Εκμεταλλευθήκαμε το γεγονός πως οι αντίπαλοί μας δεν ήταν ξεκούραστοι -αν και ο Ζούρος είχε παίξει αρκετά με παγκίτες στο αδιάφορο ματς με την Khimki μεσοβδόμαδα- και μπαίνοντας στο παρκέ σοβαροί και παίζοντας οργανωμένα και μεθοδικά, πήραμε τον έλεγχο του ρυθμού και σιγά-σιγά χτίσαμε μια διαφορά.
Μάλιστα, αυτή έφτασε μέχρι και τους 14 πόντους, όταν περάσαμε με 23-37 (15'48"), εκμεταλλευόμενοι το επιθετικό κρεσέντο του Περικλή Δορκοφίκη που ήταν ο καλύτερος παίκτης μας σε εκείνο το διάστημα. Σε αυτό το σημείο όμως φάνηκαν οι εγγενείς αδυναμίες μας στην κυκλοφορία της μπάλας, αφού ο Thompson και πολύ περισσότερο οι Κυριακόπουλος & Βασιλόπουλος μόνο ιδανικοί οργανωτές δεν μπορούν να θεωρηθούν. Με συνέπεια όπως πάνω κάτω είχε κάνει ο Πανελλήνιος και στα Πατήσια στον πρώτο γύρο όταν το 59-49 έγινε 59-72, η διαφορά να ροκανιστεί γρήγορα και να βρεθούμε και πίσω 57-51, 21" πριν να τελειώσει η τρίτη περίοδος. Όλα λοιπόν έδειχναν πως θα βλέπαμε το ίδιο έργο σε επανάληψη, αλλά δεν είχε μιλήσει ακόμα ο Χρήστος Ταπούτος.
Ο air Χρήστος, πήρε πάνω του όλες τις προσπάθειες σε εκείνο το κρίσιμο σημείο κι έδωσε το σάλπισμα για την αντεπίθεση. Κομβικό σημείο ήταν αναμφισβήτητα το απίστευτο τρίποντο που πέτυχε πίσω από τη σέντρα στην εκπνοή της τρίτης περιόδου, που αφ'ενός μας ξανάφερε στον πόντο, αφ'ετέρου του ανέβασε την ψυχολογία. Σκόραρε 10 συνεχόμενους πόντους, από το 57-51 μέχρι το 62-61 και έκανε σίγουρα την πιο μεστή φετινή του εμφάνιση.
Από εκεί και πέρα ήταν η ώρα του Istvan Nemeth να βάλει το κερασάκι στην τούρτα. Ο Ούγγρος ισοφάρισε το ατομικό του ρεκόρ παραγωγικότητας στα κιτρινόμαυρα με 19π (είχε σκοράρει τόσους και στη Λάρισα), αλλά αυτό που είχε σημασία είναι πως μας έβαλε ξανά μπροστά στο σκορ με το καλάθι και στη συνέχεια το τρίποντο για το 64-68 στο 34'52" κι έκοψε τη φόρα στους γηπεδούχους με τα άλλα δυο τρίποντα που σημείωσε. Το ένα στο 35'29" για το 66-71 και το τελευταίο στο 38'22" για το 68-75 βάζοντας ταφόπλακα στις ελπίδες των αντιπάλων μας.
Αξίζει να σημειωθεί πως ενώ με βάση το ρόστερ ο Πανελλήνιος πλεονεκτεί κάτω από το καλάθι έχοντας Golemac, Radenovic, Ostojic, Petrovic, καταφέραμε να ελέγξουμε τα ρημπάουντ . Σημαντική γι'αυτό ήταν η συμβολή τόσο του Bryant που επανήλθε στο παρκέ μετά τον τραυματισμό του, όσο και του Andersen που αξιοποίησε τον όγκο και τη δυναμή του στο διάστημα που αγωνίστηκε δίνοντας 8π-4ρ.
Καθοριστική συμβολή στην νίκη είχε και ο κόσμος, που γέμισε την εξέδρα στο τόσο γνώριμο κλειστό της Κυψέλης κάνοντας τους παίκτες να νοιώθουν πως παίζουν εντός έδρας. Την Τετάρτη σε ...αντιτουριστική ώρα, θα κληθούμε να δείξουμε πως έχουμε πάρει χαμπάρι ότι μας περιμένουν στη γωνία και πως είμαστε αρκούντως σοβαροί ώστε να είναι γεμάτο το Σπόρτιγκ μέχρι το τέλος της χρονιάς.
Και μερικά βίντεο :
Το show του Ταπούτου, με το απίστευτο τρίποντο αλλά και τους 10 σερί πόντους που έβαλε κρατώντας μας ζωντανούς την ώρα που ο Πανελλήνιος έδειχνε να παίρνει το πάνω χέρι.
Τα καλάθια μας και οι επιθέσεις μας από το 57-51 μέχρι το 68-75, και με το καλάθι του Ταπούτου μέσα, αλλά και με το show του Nemeth με το κάρφωμα και τα τρία τρίποντα
Υ.Γ. Μετά τη νίκη αυτή, η ομάδα μπαίνει για τα καλά στη μάχη των playoff. Πλέον δείχνει πως θα παλέψουμε με τον ΠΑΟΚ, των πολλών προβλήμάτων, για την 8η θέση αφού λογικά Μαρούσι - Κολοσσός δεν αναμένεται να γκελάρουν ιδιαίτερα κι έχουν οργανωμένες ομάδες.
Το θετικό όμως είναι πως η ήττα της Λάρισας σε συνδυασμό με τη νίκη του Αιγάλεω, δείχνει να τελειώνει οριστικά τους βυσσινί -και τα Τρίκαλα- από την Α1.
Έτσι θα πάμε σε Καβάλα, Αιγάλεω που δεν θα καίγονται τόσο για την παραμονή, όπως και στην Ολύμπια που έχει ψιλοβαρέσει διάλυση αλλά επίσης δεν αντιμετωπίζει τέτοια σενάρια, με συνέπεια οι προοπτικές μας να είναι περισσότερο ευοίωνες.




