ΞΕΦΤΙΛΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΤΙΑ...

Σε τεράστιες περιπέτειες μπήκε πλέον η αγαπημένη μας ομάδα μπάσκετ, αφού πέταξε στα σκουπίδια τη νίκη κόντρα στη Λάρισα που διέγραφε δυνατότητες ανάκαμψης, καταφέρνοντας όχι μόνο να χάσει από τον Πανελλήνιο εντός έδρας (για 2η φορά στην ιστορία μας, με την προηγούμενη να έχει γίνει το μακρινό 1981/82...), αλλά δεν μπόρεσε να συντηρήσει ούτε τη διαφορά των πέντε πόντων που είχαμε πάρει στην Κυψέλη στον α' γύρο.

Έτσι παραμένουμε καθηλωμένοι στις πέντε νίκες έπειτα από 14 παιχνίδια, κι έχοντας ήδη γκελάρει τρεις φορές στην έδρα μας απέναντι στους θεωρητικά πιο αδύναμους αντιπάλους... Και το ζητούμενο είναι πως θα μπορέσει να αποφύγει τις περιπέτειες η ομάδα μας, όταν στη συνέχεια έχει να υποδεχθεί κατά σειρά : Παναθηναϊκό, Μακεδονικό, Άρη, Πανιώνιο, Ολυμπιακό & ΠΑΟΚ, ενώ το ερχόμενο Σάββατο ταξιδεύει στην Πάτρα και σε περίπτωση ήττας και θα μας πιάσει ο Απόλλωνας και θα μας έχει και 2-0 στα μεταξύ μας...

Το παιχνίδι ήταν χαρακτηριστικό της φετινής ΑΕΚ. Η ομάδα έπαιξε για πολλοστή φορά άμυνα με τα μάτια (όπως με Απόλλωνα, με Πανιώνιο-Hemofarm στο β' ημίχρονο κλπ)... Επτά ανενόχλητα μπασίματα έκανε ο Πελεκάνος είτε για layup είτε για κάρφωμα με κανέναν να μη συγκλίνει ώστε να του κόψει το διάδρομο... Αλλά ακόμα και με αυτή την τραγική άμυνα, θα είχαμε δυνατότητα να πάρουμε τη νίκη, αν υπήρχε αξιόπιστη λύση πέρα από τον Scott στη θέση του σέντερ. Ο Αμερικανός ήταν ανίκητος κάτω από τα καλάθια, έκανε πάρτυ με τον Trend, αλλά φορτώθηκε με φάουλ, ενώ παράλληλα φορτώθηκε και ο Perkovic (που έμεινε άποντος, αλλά και χωρίς να πάρει προσπάθεια στο ματς) και γύρισε το παιχνίδι - φάνηκε πόσο μας στοίχισε ξανά η κωλυσιεργεία στην εύρεση κοινοτικού ψηλού-... 23-16 ήταν όταν βγήκε ο Scott, έγινε άμεσα 26-27 και στη συνέχεια 35-46 με την επιλογή του Αλεξανδρή να παίζει με '1' τον Penland που δεν είχε κάνει καλα-καλά προπόνηση και '2' τον Βετούλα (αντί για το ανάποδο που θα ήταν πιο ορθολογιστικό).

Με αιχμή του δόρατος τον Ταπούτο που έκανε εκπληκτικό 3ο δεκάλεπτο, και με τον Κόμματο (σταθερά καλός και πάλι) να δίνει βοήθειες, γυρίσαμε το ματς και φάνηκε να παίρνουμε το πάνω χέρι, όταν προγηθήκαμε με 60-56 προς το τέλος της περιόδου. Όμως ο Ταπούτος ξεχάστηκε στον πάγκο, ο Πελεκάνος έμπαινε όποτε ήθελε στη ρακέτα μας και ο Αργυρόπουλος έκανε όποτε ήθελε coast to coast (την ώρα που ο Βετούλας αντί να καταλάβει ότι έπρεπε να κάνει κάνα μπάσιμο -με δυο συνεχόμενα πήρε καλάθι + φάουλ- συνέχιζε τα τρίποντα από τα 8μέτρα... 1/7 είχε).

Και στα τελευταία λεπτά είχαμε το 'κλου' της βραδιάς... Ενώ είμασταν πίσω στο σκορ, δεν πιέζαμε για να κάνουμε φάουλ (και σε κανένα παίκτη με χαμηλά ποσοστά στις βολές), αλλά αφήναμε το χρόνο να κυλήσει... ενώ μέχρι τότε σουτάραμε συνεχώς για τρίποντο, τότε η μπάλα γύριζε άνευ λόγου κι αιτίας και ροκανίζαμε οι ίδιοι το χρόνο, ή δεν μπορούσαμε καν να κάνουμε την πρώτη επαναφορά και χάναμε τη μπάλα . Και δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβη... Έτσι ενώ το σκορ ήταν στο -7, στα τελευταία δευτερόλεπτα κοιτούσαμε παθητικά τους Κυψελιώτες... Βλέπεις για να καταλάβουν οι παίκτες μας πως η διαφορά μετρούσε και πως θα έπρεπε να κυνηγήσουν ώστε να κρατήσουν έστω το +5 του πρώτου ματς, κάποιος θα έπρεπε να τους το πει από τον πάγκο...



Μετρημένες φαίνεται να είναι οι μέρες του Αλεξανδρή μετά την ήττα. Σε μερίδα των σημερινών εφημερίδων γράφτηκε πως οδεύει προς την έξοδο και αντικαταστάτης του θα είναι ο Δημήτρης Πρίφτης, για χρόνια βοηθός στην ομάδα (με Κατσικάρη, Κακιούση)

ΑΡΧΙΖΕΙ Ο Β' ΓΥΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ

Και υποδεχόμαστε τον Πανελλήνιο στο ΟΑΚΑ. Αν θέλουμε να διαφυλάξουμε τα κέρδη της νίκης στην πρεμιέρα στην Κυψέλη και να μην ξαναμπλέξουμε σε σενάρια παραμονής, η νίκη είναι μονόδρομος. Μπορεί η προϊστορία να είναι με το μέρος μας (μόλις μια ήττα σε 27 παιχνίδια, κι αυτη το πολύ μακρινό 1981/82), αλλά τα πράγματα είναι δύσκολα. Η απουσία των Σωτήρη Νικολαϊδη & Γιάννη Γκαγκαλούδη είναι σημαντικότατες για τη φετινή ΑΕΚ κι ελπίζουμε να καλύψει το κενό ο Penland στο ντεμπούτο του κόντρα στην ομάδα του Καλαφατάκη με τους Πελεκάνο, Παπαϊωακείμ, Οικονόμου και την παρέα τους. Ο καιρός είναι καλός κι ίσως να έχουμε τετραψήφιο αριθμό θεατών στις εξέδρες.

ΗΡΘΕ Ο ADRIAN PENLAND

Με δυο Αμερικανούς στη σύνθεσή της, έπειτα από 3,5 μήνες, θα συνεχίσει πλέον η ομάδα μας, αφού ο Adrian Penland (25/11/1980, 1μ89) έφτασε στην Αθήνα και υπέγραψε το συμβόλαιό του. Σίγουρα θα αποτελέσει μια σημαντική βοήθεια για τον δεύτερο γύρο, που το πρόγραμμά μας είναι εξαιρετικά δύσκολο. Έχει την εμπειρία του Ελληνικού πρωταθλήματος (πέρσι με τον Κολοσσό), ενώ δεν προέρχεται από αγωνιστική απραξία, αφού έπαιζε στην Γερμανία για 2 μήνες το προηγούμενο διάστημα.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΑΝΤΙΟ ΜΕ ΗΤΤΑ (ΦΥΣΙΚΑ)

Ολοκληρώθηκε με το αναμενόμενο αποτέλεσμα λοιπόν η φετινή μας ευρωπαϊκή πορεία. Τουλάχιστον αποφύγαμε τη διαφαινόμενη συντριβή -το σκορ είχε φτάσει στο 67-38 στην 3η περίοδο και καταφέραμε να το κλείσουμε στο τελικό 86-80. Δεν αποφύγαμε όμως την τελευταία θέση του ομίλου μας και για φέτος... Και μάλιστα, ευτυχώς που η Βελγική Dexia Mons έχασε κι αυτή κι έμεινε στο 1-9, με συνέπεια να μην είμαστε η χειρότερη ομάδα όλης της διοργάνωσης, αλλά απλά η 2η χειρότερη...

Πηγαίνοντας (κλασσικά) με 10 παίκτες και με τον Γκαγκαλούδη να βγαίνει off την προηγούμενη καθώς τραυματίστηκε στον αντίχειρα θα περίμενε κανείς να πάρουν χρόνο συμμετοχής οι παίκτες που δεν αγωνίζονται συχνά... Ειδικά αν συνυπολογίσουμε πως δεν ταξίδεψε ούτε ο Scott (πρόβλημα με τη βίζα του -τουλάχιστον αυτή ήταν η επίσημη άποψη) και πως η διαφορά ανέβηκε σε μεγάλα ύψη. Όμως για άλλη μια φορά δεν το είδαμε αυτό... Αν εξαιρέσουμε το Μαγγουνή που έπαιξε 15' (αναγκαστικά αφού ο Βετούλας δε μπορούσε να βγάλει μόνος του όλο το ματς στο '1'), οι υπόλοιποι ήταν πάλι καθηλωμένοι στο παρκέ. Ο Παπανικολάου έπαιξε μόνο για 6' όταν είχε φορτωθεί με 4 φάουλ ο Κόμματος, ενώ ακόμα και ο Μάγλος παρά την απουσία του Scott και την αφλογιστία του Perkovic έπαιξε μόνο 11'. Για τον Μιχάλογλου τι να πούμε... Σε αδιάφορο βαθμολογικό ματς, που πήγαμε με πέντε μόνο παίκτες πεντάδας, με τη διαφορά να φτάνει τους 30 σε κάποια φάση και πάτησε παρκέ μόνο 30"...

Αγωνιστικά είχαμε άλλη μια καλή εμφάνιση από τους Κόμματο - Πρόδρομο, τον Βετούλα να μην είναι κακός αφού τουλάχιστον είχε αξιοπρεπή ευστοχία στα αγαπημένα του τρίποντα και τον Ταπούτο να έχει εκπληκτική παρουσία στο τέλος που μας βοήθησε να κλείσουμε το ματς με τόσο μικρή διαφορά.

ΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΦΦΦΦΦΦΦ

Με την ψυχή στο στόμα καταφέραμε τελικά να πάρουμε τη νίκη κόντρα στην ΑΕΛ 1964 ΓΣΛ και να αποφύγουμε (για την ώρα) τις περιπέτειες. Ήταν η πρώτη μας νίκη σε επίσημο παιχνίδι μετά από 40 μέρες (5/12 είχαμε κερδίσει την Canarias στο Uleb Cup) και η πρώτη στο πρωτάθλημα μετά από .. 50.. (25/11 η νίκη επί της Ολυμπιάδας). Το ματς ήταν όπως το περιμέναμε... Η ομάδα παρουσιάστηκε σφιγμένη και αγχωμένη λόγω της σημασίας του αγώνα. Ο κόσμος για άλλη μια φορά ελάχιστος (600 το πολύ) και δε μπορούσε να βοηθήσει δραματικά την κατάσταση. Η ευστοχία μας στα τρίποντα ήταν τραγική... ξεκινήσαμε με 0/8 και τελειώσαμε με 5/22.. (Τώρα βέβαια γιατί επιμέναμε σε αυτά, αφού τα ποσοστά μας ήταν άθλια, είναι μια άλλη ιστορία).

Μέχρι το 25' μας κρατούσε στο ματς ο Χρήστος Ταπούτος που έκανε μια εξαιρετική εμφάνιση... Παίζοντας μόλις 24' σκόραρε 18π με 7/10 2π, ενω είχε και 8-2ρ, 2ασ, 4κλ. Στη συνέχεια το ρόλο του πρώτου βιολιού έπαιξε ο Πρόδρομος Νικολαϊδης με μια πραγματικά αρχηγική εμφάνιση... 20πόντοι, με κρίσιμα καλάθια και χωρίς κατάχρηση σε σουτ 3π. Ανέβηκαν στην επανάληψη και οι Κόμματος, Γκαγκαλούδης και φτάσαμε στο τελικό 79-73. Είχαμε και κάποια σφυριγματάκια υπέρ μας στο τέλος (πχ τα βήματα του Γκάγκα στο 1'39" για το 74-67), όπως είχαν γίνει βέβαια και κάποια υπέρ των φιλοξενούμενων στην αρχή (πχ τρίποντο του Nagys μετά από κακή ανανέωση χρόνου στη 2η περίοδο).

Έτσι ξεφύγαμε δυο βαθμούς από Μακεδονικό, Απόλλωνα, ΑΕΛ 1964 ΓΣΛ και σίγουρα βλέπουμε με μεγαλύτερη αισιοδοξία τη συνέχεια. Για να ξεπεράσουμε όμως οριστικά το σκόπελο και τα δυσάρεστα σενάρια χρειαζόμαστε δυο νίκες στα επόμενα ματς με Πανελλήνιο στο ΟΑΚΑ και τον Απόλλωνα στην Πάτρα (ώστε να ρεφάρουμε τη γκέλα του α' γύρου).


Υ.Γ. Ο Αλεξανδρής (που μας είπε πως το ματς στο Μακεδονικό το είχαν στα χαμένα... γιατί δε μας το λέγανε κι εμάς να το παίζαμε στο στοίχημα ?) έδωσε και στη δημοσιότητα επίσημα τα ονόματα των στόχων μας.. Αυτοί είναι ο Αμερικανός guard Adrian Penland και ο Κροάτης forward Josko Garma.


Adrian Penland (25/11/1980, 1.86)
Πέρσι πέρασε και από τον Κολοσσό. Παίζει και στο 1 και στο 2.
2001-2002: Lander (NCAA2): 28 αγώνες 19.5 π, 3.4 ρ, 2.6 ασ, 1.5 κλ .
2002-2003: Lander (NCAA2): 28 αγώνες 22.5 π, 3.2 ρ, 2.8 ασ, 2.0 κλ .
2003-2004: BK Livu alus/Liepaja (LAT-LBL,1T): 24 αγ, 13.3π, 2.3ρ, 2.8ασ.
2004-2005: Detal Met Notec Inowroclaw (POL-EBL), 16 αγ, 17.2π, 2.6ρ, 2.8ασ
2005-2006: Ομόνοια Λευκωσίας (CYP-A1,1T),
2005-2006: Κολοσσός Ρόδου (GRE-A1): 9 αγ, 17.8π, 2.2ρ, 2.4ασ, 1.3κλ,
2006-2007: Bayer Giants Leverkusen (GER-1.Bundesliga,1T), 9αγ, 8.1π, 1.6ρ, 2.8ασ, 1.0κλ


Josko Garma (05/04/1981, 2.05)
Φέτος έπαιζε στη Bosna Sarajevo ενώ για χρόνια ήταν παίκτης της KK Zagreb. Έχει αρκετές διακρίσεις με τις μικρές Εθνικές ομάδες της Κροατίας. Τα στατιστικά του στη Liga Adriatica.
2002-03 : KK Zagreb 22αγ, 9.1π, 4.3ρ, 65% 2π, 80% 1π
2003-04 : KK Zagreb 25αγ, 10.1π, 4.2ρ, 51% 2π, 79% 1π
2004-05 : KK Zagreb 24αγ, 10.9π, 6.5ρ, 49% 2π, 80% 1π
2005-06 : KK Zagreb 13αγ, 14.3π, 4.8ρ, 49% 2π, 80% 1π
2006-07 : Bosna Sarajevo 16αγ, 5.4π, 2.0ρ, 55% 2π, 76% 1π

ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ ΑΠΟΨΕ ΜΕ ΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

Έτσι όπως τα έχουμε καταφέρει το σημερινό ματς κόντρα στην ΑΕΛ-ΓΣΛ 1964 είναι ντέρμπυ παραμονής στην κατηγορία. Μόνο με νίκη απόψε θα αποφύγουμε τις περισσότερες περιπέτειες. Τα πράγματα όμως είναι δύσκολα... Ο καιρός είναι μουντός και στο γήπεδο δε νομίζω να βρεθούν πάνω από 400-500... Ο αμερικανός γκαρντ και ο Ευρωπαίος ψηλός έρχονται ακόμα... Ενώ ήρθε και ο τραυματισμός του Σωτήρη Νικολαϊδη σαν κερασάκι στην τούρτα των προβλημάτων...

Και πριν 11 χρόνια, παίζαμε την προτελευταία αγωνιστική της Α1 αντίστοιχο ματς με τον Γυμναστικό στο ΟΑΚΑ. Μόνο που τότε είχαμε 6-7,000 κόσμο και φτάσαμε στη νίκη (που σε συνδυασμό με τα άλλα αποτελέσματα έστειλε την ομάδα του κάμπου στην Α2). Φέτος τα κόζια δυστυχώς είναι εντελώς διαφορετικά.

EΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΥΛΑΙΑ ΣΤΟ ΟΑΚΑ ΜΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΗΤΤΑ

Ούτε με τη Nancy μπορέσαμε να γευτούμε τη χαρά της νίκης με συνέπεια να κλείσουμε με εντός έδρας ήττα και την φετινή ευρωπαϊκή χρονιά μας. Tο δεύτερο αρνητικό ήταν πως ούτε σε αυτό το ματς (αν και ο Βαγγέλης Αλεξανδρής είχε πει άλλα στη συνέντευξη πριν το παιχνίδι) πήρε χρόνο συμμετοχής κάποιος άλλος πέρα από τους γνωστούς 7-8. Και το τρίτο ήταν πως οι 15-20 Γάλλοι φίλοι της Nancy που ήρθαν στο ΟΑΚΑ, ακουγονταν περισσότερο από τους 120 οπαδούς μας που βρέθηκαν στις εξέδρες.

Στο πρώτο ημίχρονο φάνηκε καθαρά, πως αν αυτή η ομάδα είχε μια-δυο προσθήκες και περισσότερο καθαρό μυαλό θα είχε περάσει αέρα στην επόμενη φάση. Χωρίς να εντυπωσιάζουμε και να βγάζουμε μάτια με την απόδοση μας, συντηρούσαμε χαλαρότατα ένα προβάδισμα από 5 μέχρι 10 πόντους κόντρα στη Nancy που παλεύει για την 1η θέση του ομίλου. Δεν είναι τυχαίο πως η διαφορά υπέρ μας αυξήθηκε όταν στο τέλος της 2ης περιόδου κόπηκαν σχεδόν μαχαίρι τα τρίποντα... Το αξιοπερίεργο (για τα φετινά δεδομένα) είναι πως στο παρκέ τότε πέρασε ο Βετούλας.

Στην επανάληψη όμως πληρώσαμε τις περιορισμένες λύσεις μας και το κλατάρισμα που έπαθαν οι ψηλοί μας αλλά και την αδράνεια του πάγκου, αφού ο Perkovic χρειάστηκε να κάνει σωρεία λαθών στην 3η περίοδο για να αποφασίσουν να τον αλλάξουν με τον Ταπούτο. Ο Χρήστος έδωσε την ώθηση που θέλαμε, αλλά οι πάμπολλες χαμένες βολές στα κρίσιμα σημεία χάρισαν τη νίκη στους Γάλλους.

ΗΤΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΥΛΑΙΑ

Μπορεί να μείναμε μέσα στη διεκδίκηση της νίκης μέχρι την ολοκλήρωση του 40λεπτου (στο 39'13" το σκορ ήταν 75-72), αλλά δεν καταφέραμε να πετύχουμε κάτι περισσότερο από μια αξιοπρεπή ήττα... Το σερί των κίτρινων φύλλων συνεχίστηκε και η παραμονή μας στα κάτω διαζώματα της βαθμολογίας σταθεροποιήθηκε... Ο ΠΑΟΚ μας έδειξε και στο μεταξύ μας παιχνίδι, πως μπορεί να αναμορφωθεί μια ομάδα που στην αρχή της σεζόν παρέπαιε και ίσως να ήταν και σε χειρότερη αγωνιστική μοίρα από εμάς, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο UlebCup που παίζει κι αυτός. Άλλαξε προπονητή, άλλαξε αμερικανούς, ανακάτεψε την τράπουλα και αυτή τη στιγμή είναι σίγουρα στην επόμενη φάση του Uleb (ενώ εμείς κάνουμε αγγαρεία χάνοντας μέσα-έξω) και από τα outsider για είσοδο στην τετράδα.

Το αποτέλεσμα ίσως να ήταν διαφορετικό, αν ο Ταπούτος ήταν σε καλύτερη φυσική κατάσταση και μπορούσε να παίξει περισσότερα από τα 5'48" που χρησιμοποιήθηκε ... η έλλειψή του στοίχισε, όπως και στο ματς με τον Άρη στο Αλεξάνδρειο που επίσης ήταν τραυματίας. Όπως φυσικά μπορεί να ήταν διαφορετικό, αν δεν είχαμε πάλι τη γνωστή αγωνιστική εικόνα (τρίποντα κι άγιος ο θεός... 7/28), ενώ οι αντίπαλοι έκαναν πάρτυ κάτω από τα καλάθια. Την καλύτερή του παρουσία στην Ελλάδα έκανε πχ ο Pasalic (21π, 11ρ) κόντρα στον Scott που μάλλον γύρισε βαρύτερος από τις διακοπές των Χριστουγέννων.

Πλέον όπως τα έχουμε καταφέρει κόντρα στην ΑΕΛ-ΓΣΛ 1964 το ερχόμενο Σάββατο, στην αυλαία του πρώτου γύρου, παίζουμε ντέρμπυ παραμονής στην κατηγορία... O tempora, o mores...

ΣΗΚΩΣΑΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΠΑ

Η άρση κούπας είναι πάντα σημαντική, ακόμα κι όταν πρόκειται για ένα φιλικό τουρνουά στην Ιεράπετρα. Οι παίκτες του Βαγγέλη Αλεξανδρή πήραν το τρόπαιο αφού κέρδισαν τόσο τους διοργανωτές (που παίζουν Γ' Εθνική) όσο -κυρίως- τον Πανελλήνιο, με το εμφατικότατο 93-61. Και αν αναλογιστούμε πως παίξαμε στο 2ο ματς χωρίς τον Μάγλο (που δεν κατέβηκε καν Κρήτη), τον Σωτήρη Νικολαϊδη (που τραυματίστηκε στις προπονήσεις και γύρισε Αθήνα για αποθεραπεία), τον Ταπούτο (που έπαθε διάστρεμμα στο ματς με τον ΑΟΙ) ενώ και ο Κόμματος αποβλήθηκε με ντισκαλιφιέ στο 14', η αξία της νίκης (και της διαφοράς) είναι ακόμα μεγαλύτερη.

ΑΟΙ - ΑΕΚ 60-84
Τα δεκάλεπτα: 18-18, 32-44, 49-68, 60-84

ΑΕΚ (Αλεξανδρής): Γκαγκαλούδης 20(1), Πρ. Νικολαϊδης 15(3), Κόμματος 11, Ταπούτος 3, Πέρκοβιτς 12, Παπανικολάου 10, Μαγκουνής 7, Μιχάλογλου, Σκοτ 6, Βετούλας, Αθανασούλας.
Πανελλήνιος - ΑΕΚ 61-93
Τα δεκάλεπτα: 19-30, 35-52, 43-73, 61-93

ΑΕΚ: Γκαγκαλούδης 20(2), Πρ. Νικολαϊδης 15(4), Κόμματος 4, Παπανικολάου, Πέρκοβιτς 22, Σκοτ 10, Βετούλας 9(3/3 τριπ.), Μαγκουνής 6, Αθανασούλας 4, Μιχάλογλου 5(1).

GRGUREVIC, TERRELL, HAMILTON

Αυτά είναι τα τρία ονόματα που έχουν βγει στον τύπο ως υποψήφιοι στόχοι της ομάδας μπάσκετ για την ενίσχυση του ρόστερ.


Ante Grgurevic (1.98, 13/8/1975) .
Δεν είναι ιδιαίτερα ψηλός, αλλά έχει έφεση στα ρημπάουντ καθώς κερδίζει αρκετές μάχες κάτω από τα καλάθια εκμεταλλευόμενος τη δύναμη του. Θυμίζει σε μικρογραφία τον Lollis. Πέρσι αγωνίστηκε στον Άρη έχοντας (6.6π-5.7ρ σε 17.9') και στην Scafati (11.3π, 6.5ρ σε 21.3')



Julian Terrell (2.06, 16/4/1984)
Tέλειωσε το NCAA πέρσι με τους Vanderbilt Commodores και είχε 10.5π, 7.2ρ σε 28.5'.
Φέτος έπαιξε στη Γερμανία με τους Artland Dragons είχε σε 11.6', 3.8π και 3.6ρ.


Zendon Hamilton (2.11, 29/4/1975)
Παίκτης με εξαιρετικές περγαμηνές, 7 χρονιές (με τη φετινή) στο ΝΒΑ : L.A. Clippers (2000-01), Denver (2001-02), Toronto (2002-03), Philadelphia (2003-04, 2005-06) and Cleveland (2005-06), Portland (2006-07)… με μέσο όρο 4.4 πόντους & 3.5 ρημπάουντς σε 11.7 λεπτά, ενώ φέτος με το Portland έπαιξε 6 ματς και είχε σε 11.7' 6 πόντους και 4.2 ρημπάουντ. Στην Ευρώπη έχει παίξει στην Ισπανία (Forrum Valladolid, 1998-99; Joventut Badalona, 2002-03) αλλά και στην Ελλάδα (Δάφνη, 1999-00 με 24αγ/332π)



Ενημερωτικά πάντως, ο Paul McPherson από τις 23 Νοεμβρίου αγωνίζεται στην TDShop.it Livorno, στην Α1 της Ιταλίας, έχει 14.8 πόντους, 3.1ρ, 1.5ασ στα 4 παιχνίδια που έπαιξε, ενώ πήρε μέρος και στο πρόσφατο All Star Game (6π σε 10', ενώ συμμετείχε και στο διαγωνισμό καρφωμάτων)

ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ ΓΙΑ ΦΙΛΙΚΑ

Στην νοτιότερη πόλη της Ευρώπης, την Ιεράπετρα θα βρεθεί η ομάδα μπάσκετ για το τουρνουά που διοργανώνει ο τοπικός ΑΟ.

To πρόγραμμα :
Πέμπτη 28/12/2006 18:00μ.μ. Α.Ε.Κ. - Ιεράπετρα
Παρασκευή 29/12/2006 18:00μ.μ. Πανελλήνιος - Α.Ε.Κ.
Σάββατο 30/12/2006 18:00μ.μ. Πανελλήνιος – Ιεράπετρα


Στο τουρνουά δε θα πάρει μέρος ο Μάγλος (πρόβλημα στον αχίλλειο τένοντα και είναι άγνωστο πότε θα επιστρέψει) .

ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ

Για ένα ημίχρονο υπήρχε ανταγωνιστικά στο παρκέ η ομάδα μπάσκετ κόντρα στην KK Hemofarm, όταν το σκορ ήταν ακόμα 38-37. Όμως πάνω-κάτω όπως έγινε και στο Ελληνικό με τον Πανιώνιο, στην επανάληψη καταρρεύσαμε και ο πέλεκυς έπεσε βαρύς : τελικό 93-67. Θεωρητικά βέβαια εξακολουθούμε να διαθέτουμε μαθηματικές ελπίδες πρόκρισης μετά την ήττα των Ισπανών στη Γαλλία. Αλλά αυτά είναι μόνο στη σφαίρα του φανταστικού... Γιατί αν θέλαμε να διεκδικήσουμε κάτι καλύτερο στην Ευρώπη θα είχαμε φέρει εδώ και 2,5 μήνες τον αντικαταστάτη του McPherson και θα είχαμε πάρει και κανέναν παίκτη να βοηθάει τους Perkovic, Scott κάτω από τα καλάθια, και δε θα πηγαίναμε σε όλα τα εκτός έδρας ματς μόνο με 10 παίκτες στην αποστολή.

Μάλιστα δε φτάνει που ταξιδέψαμε με 10 παίκτες στη Σερβία, αλλά παίξαμε ουσιαστικά μόνο με 7 (αφού ο Κόμματος δεν πάτησε παρκέ καθώς δεν ξεπέρασε το διάστρεμμα στο ματς με το Αιγάλεω, ενώ και οι Παπανικολάου - Αθανασούλας έπαιξαν μόλις από 45" ο καθένας) κι αυτό δικαιολογεί απόλυτα την κατάρρευση στην επανάληψη όταν αυτοί οι 7 φορτώθηκαν με φάουλ και ξέμειναν από δυνάμεις. Για ποιο λόγο τώρα με το σκορ στους 20-30π δεν πήραν χρόνο οι δυο νεαροί παίκτες είναι κάτι που μόνο η τεχνική ηγεσία μπορεί να εξηγήσει...

Όσο για την αγωνιστική μας συμπεριφορά, ένα χαρακτηριστικό είναι πως ο Βετούλας δεν σούταρε αυτή τη φορά 2/8 τρίποντα όπως στα 3 προηγούμενα ματς, αλλά μόλις 2/7 ...

ΕΝΤΟΣ ΕΔΡΑΣ ΗΤΤΕΣ ΑΠΟ ΑΘΗΝΑΪΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ

Δε βάζω στη σούμα μέσα τις ομάδες με μια ιστορία και μπασκετική παράδοση (Πανιώνιο, Περιστέρι, Παγκράτι, Μαρούσι, Πανελλήνιος, Σπόρτιγκ). Βέβαια οι Κυψελιώτες μας κέρδισαν μόλις μια φορά σε τόσα χρόνια παρουσίας στη μεγάλη κατηγορία (63-75 το 1981/82), ενώ οι Παγκρατιώτες δυο και όχι όταν είχαν μεγάλη ομάδα αλλά στο Μόσχος (74-80 το 1989/90 και 74-82 το 1992/93).

Πριν 20 χρόνια, το 1986/87, χάσαμε στο κλειστό του Ιωνικού ΝΦ από τον Ηλυσιακό των γερο-Βιδα/Αναγνώστου/Κοκολάκη και του πιτσιρικά (τότε) Δημήτρη Ποδαρά με 82-85. Αυτή ήταν και η μοναδική, μέρχι αυτή με το Αιγάλεω τώρα, ήττα μας εντός έδρας από νεοφώτιστη Αθηναϊκή ομάδα...

Το 1998/99 σε ματς κεκλεισμένων των θυρών, ο Shane Hill μας έκλεισε το σπίτι και η Νήαρ Ηστ έφυγε με το διπλό, 82-89.

Δεν χάσαμε ποτέ εντός από Αμπελόκηπους (2 αγ) , Αμύντα (4 αγ), Δάφνη (9 αγ), Έσπερο (6αγ), Ιωνικό ΝΦ (4 αγ), Μίλωνα (2αγ), Παπάγου (9 αγ)

ΞΕΦΤΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΡΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΕΚ

Η αποψινή βραδιά γράφτηκε στις μαύρες σελίδες της ιστορίας της ΑΕΚ... Ποιος να φανταζόταν ή να έλεγε πριν 1-2-5-10-20 χρόνια, και να μην τον έπαιρναν με τις πέτρες, πως θα ερχόταν το Αιγάλεω και θα κέρδιζε χαλαρά το διπλό μέσα στην έδρα της ομάδας μας, έχοντας μάλιστα στο πλευρό του και 15-20 οπαδούς του που θα κέρδιζαν με τη σειρά τους κατά κράτος τη μάχη της εξέδρας ; Δυστυχώς για μας, το ντεμπούτο του 'δικού μας' Θανάση Σκουρτόπουλου στον πάγκο του Αιγάλεω συνδυάστηκε με την ντροπιαστική ήττα...

Καλό θα είναι κάποιοι (κυρίως παίκτες-τεχνική ηγεσία) να ξεπεζέψουν και να μη θεωρούν πως η ομάδα κουτσά-στραβά θα περάσει στα playoff. (Που θα είναι ξεφτίλα να μην τα καταφέρει για πρώτη φορά στα 20 χρόνια που υπάρχουν playoff στην Α1). Γιατί πλέον, έτσι όπως τα έχουμε καταφέρει, με ήττα από τον Μακεδονικό στην Νεάπολη και ... δυο εντός έδρας ήττες από τους συνυποψήφιους του πρώτου για υποβιβασμό Απόλλωνα και Αιγάλεω, το μέλλον μας μόνο ρόδινο δεν είναι. Είμαστε μόλις μια νίκη πάνω από αυτές που πάνε στην Α2, και είμαστε στην 11η αγωνιστική... Τα εύκολα ματς στο ΟΑΚΑ τέλειωσαν (ποια εύκολα δηλαδή με δυο γκέλες σαν αυτές με Απόλλωνα-Αιγάλεω) και στον 2ο γύρο έχοντας μέσα Παναθηναϊκούς, Ολυμπιακούς, Άρηδες, ΠΑΟΚ, Πανιώνιους θα μετράμε τα ροζ φύλλα με το σταγονόμετρο και θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να μαζέψουμε τα χρειαζούμενα για να σωθούμε ώστε να μην αμαυρώσουμε κι άλλο την ιστορία μας.

Το παιχνίδι ήταν άλλος ένας κρίκος στην αλυσίδα των παράλογων εμφανίσεων μας... Γιατί δε μπορεί οι αντίπαλοί μας να έχουν τα καλάθια μόνο τους ... Majkic & Sarovic, oι Perkovic-Scott να κάνουν πάρτυ με 27π-17ρ και εμείς να κάνουμε σε όλο το 4ο δεκάλεπτο επιθέσεις μόνο με τρίποντα... (που είχαμε 6 στα ....27 !!!). Αν εξαιρέσουμε αυτούς τους δυο μαζί με τον Ταπούτο, και το Σωτήρη (που αρκέστηκε στα καθοριστικής σημασίας λάθη και πουλήματα της μπάλας) οι άλλοι έδειχναν να βρίσκονται μέσα στο παρκέ μόνο για να σουτάρουν τρίποντα... 0/4 ο Γκαγκαλούδης, 1/6 ο Κόμματος, 2/8 ο Βετούλας, 2/7 ο Πρόδρομος... Αλλά προφανώς οι τέσσερις αυτοί, ακολουθούν πιστά τις οδηγίες του Αλεξανδρή, αφού δεν είδα κανέναν από τον πάγκο να τους βάζει χέρι για την εμμονή τους στα τρίποντα.


Υ.Γ. Στα επίσημα (και στις θέσεις που κάθονται οι ΘουΓου, αν δεν απατώμαι) ήταν και οι χορηγοί Παντελής Παπαδόπουλος πατήρ, Παντελής Παπαδόπουλος υιός, μαζί με τους φίλους τους. Από το λίγο που μιλήσαμε, αυτό που διαπίστωσα είναι πως είναι πραγματικά ψημένοι να ασχοληθούν με την ομάδα, είναι πράγματι Αεκτζήδες και πονάνε τα κιτρινόμαυρα, αλλά και πως δεν είχαν μέχρι τώρα ιδιαίτερη σχέση με το άθλημα. Τώρα πως θα ψηθούν με τέτοιες εμφανίσεις και με τους 15 Αιγαλεώτες να κάνουν πάρτυ στην εξέδρα, είναι άλλη υπόθεση.

ΗΤΤΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΟ ΕΥΡΩΠΗ

Τα σενάρια για πρόκριση στην επόμενη φάση του Uleb Cup μένουν πια μόνο στη σφαίρα της φαντασίας και των μαθηματικών, έπειτα από την ήττα μας στη Γερμανία από τη Brose Baskets Bamberg με 80-71. Μάλιστα οι Γερμανοί υπερκάλυψαν τη διαφορά του πρώτου γύρου (82-76) και είμαστε πια στην 6η και τελευταία θέση του ομίλου. Πάλι καλά που με τις φιλότιμες προσπάθειες των Κόμματου & Πρόδρομου το +20 (67-47) περιορίστηκε στο +9...

Η ομάδα για άλλη μια φορά, ξεκίνησε ορεξάτη, πήρε τη διαφορά (9-17 προς το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου), αλλά οι κλασσικές αλλαγές που κάνουμε σε εκείνο το σημείο (έξω ο Σωτήρης, μέσα ο Γκαγκαλούδης) με ότι αυτό συνεπάγεται στον τρόπο παιχνιδιού μας, βοήθησαν τους γηπεδούχους να κάνουν ένα σερί 33-15 μέχρι το ημίχρονο και να καθαρίσουν τη νίκη, που τους αφήνει ζωντανούς στο κυνήγι της πρόκρισης.

Ίσως η κατάσταση να ήταν διαφορετική, αν δεν είχαμε την εμμονή για σουτ 3 πόντων... 27 φορές δοκιμάσαμε από τα 6μ25 (2/8 ο συνήθης ύποπτος Βετούλας), μόλις 21 για δίποντο (!!!), την ώρα μάλιστα που οι Scott - Perkovic αλλά και ο Κόμματος με τον Μάγλο μόνο κακά ποσοστά δεν είχαν (8/12). Όμως αυτό δεν ήταν φαινόμενο που είδαμε μόνο στο Bamberg.. Είναι σταθερή κατάσταση σχεδόν σε όλα μας τα φετινά παιχνίδια...

ΣΤΑΘΗΚΕ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΗΣ ΣΤΟ ΣΕΦ

Μετά από καιρό είχαμε μια εκτός έδρας εμφάνιση που να μην είναι ταπεινωτική για την ομάδα μας. Παίζοντας χωρίς τον Χρήστο Ταπούτο (πρόβλημα στους ραχιαίους), και φυσικά πάντα με μόλις έναν Αμερικανό και έναν κοινοτικό β' ζώνης, η μπασκετική ΑΕΚ στάθηκε όρθια στο ΣΕΦ, ανέτρεψε τη διαφορά των 16 πόντων στο τέλος του ημιχρόνου, και αν στο τέλος ήταν πιο ψύχραιμη ή αν οι διαιτητές σφύριζαν το φάουλ που έγινε από τον Κόμματο, ίσως και να είχαμε φύγει ακόμα και με το ροζ φύλλο αγώνα.

Η εικόνα που έδειξε η ομάδα μας, αν εξαιρέσουμε το διάστημα από το 9' μέχρι το 20-25' που είχαμε για άλλη μια φορά την αλλαγή του συστήματος που παίζαμε σε 'τρίποντο- τρίποντο- τρίποντο', ήταν θετική. Τώρα γιατί έπρεπε να πάμε στο 44-28 και στο -16, ώστε να αφήσουμε τις αυτοκαταστροφικές εμμονές για τρίποντα, είναι μια άλλη κουβέντα. Αν υπήρχε ένας playmaker τύπου Blakney δεν υπήρχε περίπτωση να παίζαμε έτσι. Όπως και αν όντως έμπαινε χέρι από την τεχνική ηγεσία για το συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού στον οποίο αρέσκονται οι παίκτες μας.

Με τη ζώνη 3-2 που παίξαμε στο τέλος, βραχυκυκλώσαμε τους ακριβοπληρωμένους άσους και προπονητή των αντιπάλων μας, δείχνοντας πως αν μη τι άλλο η φετινή ΑΕΚ έχει αγωνιστικές δυνατότητες, αρκεί να τις πιστέψουν οι ίδιοι. Και φυσικά να συνδράμουν όσο μπορούν αυτοί που μπορούν να βοηθήσουν. Δηλαδή η διοίκηση και ο κόσμος.

ΔΙΠΛΟ ΚΕΡΔΟΣ : ΝΙΚΗ & ΔΙΑΦΟΡΑ

Επιτέλους έσπασε το σερί των κάκιστων εμφανίσεων των τελευταίων εβδομάδων που μετρούσαμε 2 ήττες με 42 πόντους διαφορά, ενώ και στην Ευρώπη είχαμε στα τελευταία 3 ματς συνολική διαφορά -63 πόντων (20 από Hemofarm, 17 από Nancy, 26 από Lietuvos). Παίζοντας μετά από καιρό μυαλωμένα και με έμφαση στην άμυνα, καταφέραμε να πάρουμε μια μεγάλης (ψυχολογικής κυρίως) σημασίας νίκη κόντρα στην Grupo Dunas Gran Canarias.

Τα κλειδιά για την επικράτηση ήταν : ο Jasmin Perkovic με τους 19 του πόντους που μας βοήθησε να μείνουμε ζωντανοί στο πρώτο μέρος αλλά και να κάνουμε το comeback στην επανάληψη, ο Νέστορας Κόμματος με τα 5 τρίποντα που πέτυχε εκτελώντας τους Ισπανούς από την περιφέρεια, ο Scott που παρά τα πάαααρα πολλά χαμένα layup από κάτω μόνος του κατέβασε 11 πολύτιμα ρημπάουντ, o Σωτήρης με την καλή άμυνα συνοδευόμενη από 4 ασιστ και 3 κλεψίματα και κυρίως ο Χρήστος Ταπούτος που με την καταλυτική του παρουσία έσφιξε την άμυνά μας κάτω από τα καλάθια, βοήθησε να κυκλοφορήσουμε τη μπάλα και να ξεπεράσουμε την ασφυγκτική πίεση των Ισπανών και ήταν ο κύριος λόγος που πήραμε το προβάδισμα με 61-49 που ήταν και το σημείο που κρίθηκε το παιχνίδι. Έστω κι αν μετά, επειδή πέρασε στον πάγκο μετά από ένα λάθος, δε μπορούσαμε να περάσουμε τη σέντρα για 3-4 επιθέσεις...

Το ευχάριστο δεν ήταν μόνο πως πήραμε το ροζ φύλλο αγώνα, αλλά και πως καταφέραμε να υπερκαλύψουμε και τη διαφορά που είχαμε χάσει στην Ισπανία (57-63 εκεί, 70-58 τώρα). Έτσι θεωρητικά παραμένουμε μέσα στο κυνήγι της πρόκρισης. Βέβαια, θεωρητικά μόνο, αφού είναι αρκετά δύσκολο να τα καταφέρουμε. Όχι και απίθανο πάντως για να είμαστε δίκαιοι. Εμείς έχουμε μόλις ένα ματς στο ΟΑΚΑ με την Nancy, κι εκτός τις Bamberg, Hemofarm, Lietuvos. Αυτοί μέσα τους Σέρβους και τους Λιθουανούς, έξω τους Γερμανούς και τους Γάλλους. Αν μπορέσουμε να πάρουμε διπλό στη Γερμανία την άλλη βδομάδα θα έχει νόημα αυτή η κουβέντα. Το βασικό όμως, είναι η ομάδα να αγωνίζεται τιμώντας τη βαριά φανέλλα που έχει στη Γηραιά Ήπειρο.

ΚΑΙ Η ΚΑΤΗΦΟΡΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Για ένα ημίχρονο υπήρχε πραγματικά η ΑΕΚ στο κλειστό του Ελληνικού μέσα στο παρκέ. Όταν παίζοντας ορθολογιστικά, με τη μπάλα να πηγαίνει στους Scott-Perkovic, τον Κόμματο να είναι σε μεγάλα κέφια και τον Γκαγκαλούδη να σκοράρει 2 αναπάντεχα τρίποντα, είμασταν κοντά στο σκορ, πηγαίνοντας στα αποδυτήρια με 40-39. Στην επανάληψη όμως βγήκε να παίξει μόνο ο Πανιώνιος... Οι παίκτες μας (αλλά και η τεχνική ηγεσία), όπως και στο ματς της Τρίτης με τη Lietuvos πέταξαν λευκή πετσέτα μετά από τις πρώτες 2-3 φάσεις... Και αντί να προσπαθήσουν να παίξουν όπως στο α' ημίχρονο, άρχισαν το γνωστό εκβιασμό προσπαθειών από τα 6μ25, και το ρεσιτάλ επιπολαιοτήτων, ώστε να κάνουν ακόμα ευκολότερο το έργο των γηπεδούχων, που ανέβαζαν τη διαφορά συνεχώς..

Πάλι καλά που στο τέλος μπήκαν μέσα Βασιλόπουλος, Σιγγούνας κλπ με συνέπεια το 91-63 να περιοριστεί στο τελικό 93-71, και να μην έχουμε νέο αρνητικό ρεκόρ διαφοράς ...

Η ομάδα έχει μεγάλα προβλήματα και είναι δομημένη στρεβλά, φυσική απόρροια και του τρόπου που χτίστηκε η ομάδα στο παρά πέντε... Ακόμα όμως κι έτσι, είναι τουλάχιστον αξιοπερίεργο το γεγονός πως ακόμα και με τη διαφορά στους +20, δεν δόθηκε χρόνος συμμετοχής στην τριάδα Μαγγουνή, Αθανασούλα, Παπανικολάου (οι 2 πρώτοι έπαιξαν για 22" στην τελευταία επίθεση της πρώτης περιόδου)... Γιατί όταν ο Βαγγέλης Αλεξανδρής μιλάει για έλειμμα ενέργειας των παικτών του, τότε είναι εύλογο να αναρωτιέται κανείς γιατί δεν χρησιμοποιήθηκαν οι συγκεκριμένοι, που ούτε ταλαιπωρημένοι από συνεχή παιχνίδια είναι, ούτε χωρίς προετοιμασία είναι (αφού το καλοκαίρι συμμετείχαν σε Εθνικές ομάδες αλλά και είχαν ξεκινήσει προπονήσεις νωρίτερα), πάθος και διάθεση για διάκριση και καταξίωση θεωρητικά έχουν περισσότερο από άλλους που χτίζουν τούβλα σε κάθε ματς, και δε μπορούν να θεωρούνται πιτσιρικάδες πια στα 18 ή στα 20 τους...

ΛΕΥΚΗ ΠΕΤΣΕΤΑ ΣΤΟ 28' ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΙΒΗ

Μπορεί η Lietuvos Rytas να είναι σαφέστατα καλύτερη ομάδα από μας, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δικαιολογείται τόσο η διαφορά με την οποία ηττηθήκαμε (πάλι καλά που έμεινε στους 26π, και δεν έσπασε το ρεκόρ των 27 πέρσι από τη Benetton και το 1971 από τη Shimenthal), όσο κυρίως ο τρόπος που ήρθε...

Γιατί ενώ βρεθήκαμε από νωρίς πίσω (26-41 στο 18'), καταφέραμε με πίεση και ορθολογιστική αγωνιστική συμπεριφορά (η μπάλα στους ψηλούς και τρίποντα μόνο όταν χρειαζόταν) να μειώσουμε αρχικά σε 42-46 (20'12") και να πηγαίνει το ματς με διαφορά 1-2 καλαθιών μέχρι το 26'08" που ο Γκαγκαλούδης μείωσε σε 58-60. Εκεί ήρθε η πλημμύρα... Ένα κλέψιμο στον Γιάννη στην σέντρα, 2-3 αιφνιδιασμοί από τους Λιθουανούς, εμμονή στα τρίποντα (που ήταν και άστοχα), 3ο φάουλ από Scott και πέρασμα μέσα στο παρκέ του Μάγλου (που με αυτόν μέσα ξέφυγαν και με 26-41 στο α' οι φιλοξενούμενοι)... Λευκή πετσέτα και το σκορ έγινε σε dt 60-87 μέχρι να μειώσει προσωρινά σε 62-87 στο 33'54" ο Perkovic.

Μετά ισορροπήσαμε μεν, αλλά στους +/- 25 πόντους διαφορά δε...


Υ.Γ. Xρειάστηκαν 15 μήνες παρουσίας στην πρώτη ομάδα, για να πατήσει πρώτη φορά παρκέ σε επίσημο ματς ο Αντώνης Μιχάλογλου. Πέρσι, μπήκε δωδεκάδα στο ματς με τον Ολυμπιακό στο Γαλάτσι, ενώ φέτος είχε επιλεχθεί στα παιχνίδια με Πανελλήνιο, Απόλλωνα Πάτρας & Άρη χωρίς να βγάλει τη φόρμα και να παίξει. Η εικόνα που έδειξε ο 18χρονος ήταν θετική... Αλλά θα πρέπει να τον ξαναδούμε... Και όχι να 'καεί' κι αυτός όπως τόσοι και τόσοι άλλοι με τελευταίους τους Παπανικολάου, Μαγγουνή .

ΕΠΑΙΞΕ ΣΑΝ ΑΕΚ

Εύκολο απόγευμα είχε κόντρα στην νεοφώτιστη Ολυμπιάδα στο -άδειο όπως πάντα (300 θεατές)- ΟΑΚΑ η ΑΕΚ. Κι αυτό γιατί κατάφερε να πιέσει και να παίξει άμυνα (12 κλεψίματα), να δοθούν μπάλες στους Scott & Perkovic που σκόραραν 12 & 14 π αντίστοιχα, να παίξει πιο οργανωμένα και ομαδικά (είχαμε 20 ασιστ στο ενεργητικό μας). Έτσι οι πορτοκαλί της Πάτρας δε μπόρεσαν να μας προβάλουν αντίσταση, εκτός από τα τέλης της τρίτης περιόδου όταν η διαφορά έπεσε γύρω στους 10 πόντους. Όμως και πάλι είχαμε τις λύσεις ώστε να σπάσουμε το αρνητικό σερί και να επιστρέψουμε στις νίκες.

Θετική ήταν και η επανεμφάνιση του Ταπούτου μετά τον τραυματισμό του, που σε 17' σκόραρε 8 πόντους. Αρνητική από την άλλη (πέρα από την κλασσική μας εμμονή σε τρίποντα... 0/6 ο Γκαγκαλούδης, 1/5 ο Κόμματος, 2/5 ο Βετούλας) ήταν η παρουσία των 'πιτσιρικάδων'. Στα τελευταία 2'30" έπαιζαν μαζί οι Μαγγουνής, Παπανικολάου, Αθανασούλας αλλά δεν μπόρεσαν να δείξουν κάτι... Ειδικά οι δυο πρώτοι μάλλον έχουν καεί με την αντιμετώπιση που είχαν και την προσοχή πους τους δόθηκε τα τελευταία 2-3 χρόνια... Και μιλάμε για παίκτες που ο ένας (Σπύρος) έβγαζε μάτια στο τουρνουά της Βαρκελώνης το 2003, και ο άλλος (Νίκος) έκανε πλάκα στον Πρίντεζη στην Κω... Όμως δεν τους δούλεψαν όπως έπρεπε με συνέπεια να έχουν μείνει στάσιμοι...

ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ ΑΠΟΨΕ....

Έτσι όπως τα έχουμε καταφέρει στις εγχώριες διοργανώσεις, με τις γκέλες από Απόλλωνα στο ΟΑΚΑ και Μακεδονικό στη Θεσσαλονίκη, δεν έχουμε περιθώρια για άλλες εκτός προγράμματος απώλειες. Και αν δεν μπορέσουμε να πάρουμε τη νίκη κόντρα στη νεοφώτιστη Ολυμπιάδα απόψε, τα πράγματα θα γίνουν πολύ πιο ζόρικα, καθώς θα μπλέξουμε για τα καλά στη μάχη για την αποφυγή των δυο τελευταίων θέσεων που οδηγούν στην Α2.

Έχουμε πολλές απορίες για απόψε...
Θα υπάρχει τριψήφιος ή τετραψήφιος αριθμός θεατών ;
Θα κάνουμε και πάλι ρεσιτάλ αυτοκαταστροφής με συνεχόμενα τρίποντα ;
Θα πάει επιτέλους η μπάλα στη ρακέτα ;
Θα επιστρέψει όπως πριν ο Ταπούτος ;

Άντε να δούμε...

ΚΑΙ ΤΟ ΣΕΡΙ ΤΩΝ ΗΤΤΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Παίζοντας χωρίς τον Ταπούτο (πρόβλημα στο πέλμα) και Κόμματο (δεν είχε διαβατήριο, ούτε ταυτότητα νέου τύπου και δεν ταξίδεψε.... μιλάμε για κατάντια τόσο για τον παίκτη και την επαγγελματική του ευσυνειδησία, όσο και για την ομάδα σαν λειτουργία), δεν είχαμε και πολλές ελπίδες για κάτι καλό κόντρα στη Nancy που είχε ήδη φιλοδωρήσει με 20 πόντους την Gran Canaria στην Ισπανία και με 34 τη Bamberg στη Γερμανία. Ακόμα και το γεγονός πως δεν ταξίδεψαν αντικαταστάτες για τους 2 απόντες, ενώ θα μπορούσαν να είχαν πάει οι Μιχάλογλου & Κακαβάς, δείχνει πολλά πράγματα.

Ουσιαστικά το ματς τέλειωσε από την 2η περίοδο... Οι γηπεδούχοι γκάζωσαν και προηγήθηκαν 57-37, με συνέπεια να μην υπάρχει ενδιαφέρον στη συνέχεια. Τουλάχιστον στην επανάληψη, δεν παραδοθήκαμε εντελώς και μειώσαμε ανεπαίσθητα τη διαφορά. Μπορεί ο Αλεξανδρής να είπε στις δηλώσεις του πως η εμφάνισή μας στο β' ήταν εκπληκτική, αλλά αφ'ενός δεν το είδαμε το ματς για να έχουμε προσωπική γνώμη, αφ' ετέρου όταν το ματς είναι στο +20, οι άμυνες των άλλων χαλαρώνουν και δε βγαίνουν σαφή συμπεράσματα.

Πλέον η κατάσταση στον όμιλο έχει ξεκαθαρίσει. Nancy & Lietuvos πάνε για τις 2 πρώτες θέσεις, Hemofarm - Gran Canaria θα τους ακολουθήσουν στην επόμενη φάση. Εμείς, όπως πάει το πράγμα μόνο να προσπαθήσουμε να αποφύγουμε την τελευταια θέση από τη Bamberg μπορούμε να πετύχουμε...

ΗΤΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΟ

Δεν καταφέραμε να ρεφάρουμε τις γκέλες με Απόλλωνα & Μακεδονικό στο Αλεξάνδρειο κόντρα στον Άρη της Ευρωλίγκας (τι ειρωνία... τόσα χρόνια είμασταν εμείς η ΑΕΚ της Ευρωλίγκας, αλλά αυτά πλέον φαντάζουν τόσο μακρινά για τη φετινή μπασκετική ΑΕΚ). Παίζοντας χωρίς τον Χρήστο Ταπούτο (που ταλαιπωρείται από τραυματισμό στο πέλμα και θα χάσει σίγουρα και το ματς στη Γαλλία) οι ποιοτικές μας λύσεις ήταν περιορισμένες. Και από τη στιγμή που ο Νέστορας Κόμματος ήταν σε κάκιστη μέρα επιθετικά (0/4 βολές, 1/5 σουτ), τα πράγματα έγιναν πολύ δυσκολότερα.

Οι γηπεδούχοι ευτύχησαν να έχουν σε παραγωγικότατη βραδιά τον Alex Scales, που ήταν ουσιαστικά ο κύριος λόγος που ηττηθήκαμε με τους 21 πόντους και τα τρίποντα-μαχαιριά όταν καταφέραμε για 3η φορά να γυρίσουμε το παιχνίδι. Για να είμαστε δίκαιοι, σημαντικό ρόλο στην ήττα έπαιξε η για άλλο ένα ματς φέτος, εμμονή μας να σουτάρουμε σουτ τριών πόντων (7 ο Γκαγκαλούδης, 9 ο Βετούλας, 3 ο Κόμματος κλπ), αντί να εκμεταλλευτούμε τον Brend Scott που δεν είχε αντίπαλο κάτω από τα καλάθια τελειώνοντας το ματς με 16π-8ρ και δείχνοντας πως έχει αρχίσει πραγματικά να θυμίζει αμερικανό σέντερ ευρωπαϊκής ομάδας.

Αξίζει πάντως να σημειώσουμε πως για πολλούς είχε θεωρηθεί έκπληξη η νίκη μας επί του Άρη στο Κύπελλο... όμως τότε τους κερδίσαμε με Ταπούτο και McPherson στο ρόστερ ενώ από αυτούς έλειπε ο Scales. Τώρα χωρίς τους δυο και με τον Scales παρόντα, χάσαμε στις λεπτομέρειες εκτός έδρας

ΤΡΑΓΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Με τον χειρότερο τρόπο εξελίχθηκε το παιχνίδι με τη Hemofarm στο άδειο (500 και με το ζόρι θεατές) ΟΑΚΑ. Οι παίκτες μας θύμησαν την εμφάνιση του αγώνα με τον Απόλλωνα, στον οποίο ήταν προπονητής πριν μερικά χρόνια ο Mirsa Nikolic, σήμερα στη Hemofarm, καθώς αμυντικά μπάζαμε από παντού και η επιμονή μας σε σουτ τριών πόντων (κατά βάση άστοχων) οδηγούσε στο συνεχές μεγάλωμα της διαφοράς.

Το τελικό 73-93 είναι απόλυτα δίκαιο, αφού μόνο μια ομάδα ήταν στο παρκέ κι αυτή ήταν οι Σέρβοι. Κάτω από τα καλάθια ο Μάγλος που ξεκίνησε πεντάδα και έπαιξε και 16' (λόγω των φάουλ του Scott) δεν έπεισε σε καμιά στιγμή ούτε σε άμυνα ούτε σε επίθεση, προσφέροντας μόλις 2π, 3ρ και 2κλ. Ο Scott κάτι πήγε να κάνει, αλλά φορτώθηκε με φάουλ γρήγορα (μερικά ηλίθια & αψυχολόγητα για παίκτες της εμπειρίας του) όπως το 4ο και έμεινε στους 8π. Ο Perkovic ήταν με τη σειρά του αρκετά άστοχος και υποτονικός σε σχέση με άλλες φορές, ενώ ο Ταπούτος ήταν σε κακή μέρα κι έμεινε άποντος. Αν συνυπολογίσουμε και τις κακές επιλογές από Βετούλα-Σωτ.Νικολαϊδη (κυρίως) αλλά και Γκαγκαλούδη στο θέμα της οργάνωσης και του άναρχου τρόπου με τον οποίο εκδηλώναμε τις επιθέσεις μας η ήττα ήρθε φυσιολογικότατα.

Με τα τούβλα του Βετούλα από τα 8μ καταφέραμε κάπως να κλείσουμε το σκορ που άνοιξε από την αρχή (χάρη στην ανυπαρξία μας κάτω από τη ρακέτα) μέχρι το ημίχρονο. Και το παιχνίδι χάθηκε ουσιαστικά στις αρχές της επανάληψης όταν καταφέραμε να τους κρατήσουμε στους 54 για περίπου τρία λεπτά, αλλά με τη μια κακή επιλογή να διαδέχεται την άλλη στις επιθέσεις μας δε μπορέσαμε να μειώσουμε ούτε στο ελάχιστο...

Μόνη ευχάριστη νότα η παρουσία του Αθανασούλα... Που μπορεί να μπήκε μέσα με το ματς στους 20-25π, αλλά έδειξε πάθος και διάθεση και πως θα πρέπει να τον εμπιστεύεται περισσότερο η τεχνική ηγεσία.. Βαρεθήκαμε να βλέπουμε πιτσιρικάδες να αραχνιάζουν στον πάγκο μας.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑ ΑΝΕΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

Για πρώτη φορά φέτος, πήραμε ένα ροζ φύλλο αγώνα χωρίς να αγχωθούμε μέχρι το τέλος. Καταφέραμε να επιβάλλουμε από την αρχή το ρυθμό μας κόντρα στην Ολύμπια, παίξαμε σχετικά καλή άμυνα και βρήκαμε πολλές εναλλακτικές λύσεις στην επίθεση. Έτσι το 89-74 ήρθε φυσιολογικά, ενώ έσκασαν και χαμόγελα στα πρόσωπα των λιγοστών (και πάλι) οπαδών μας που βρέθηκαν στο γήπεδο (κάτω από 1000).

Ο Σωτήρης Νικολαϊδης ήταν εξαιρετικός όχι μόνο αμυντικά (3 κλεψίματα) αλλά και οργανωτικά (3 ασιστ) και επιθετικά (14 πόντοι). Ο Πρόδρομος με τη σειρά του, ήταν σε εξαιρετική βραδιά από τα 6μ25, έχοντας 5/7 3π και συνολικά 17π. Ο Ταπούτος όσο έπαιξε ήταν αλάνθαστος επιθετικά (11π με 5/5 2π, 1/1 β). Ο Perkovic επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις έχοντας 11π-4ρ-5ασ και ουσιαστική βοήθεια κάτω από το καλάθι, ενώ ο Scott ήταν πολύ καλός (ειδικά στο α' ημίχρονο) και τέλειωσε με 15π (5/6 2π, 5/6 1π). Έχοντας μια πεντάδα ποιοτικών παικτών σε πολύ καλή κατάσταση, και τις ανάλογες βοήθειες από τους Κόμματο & Βετούλα δεν ήταν δύσκολο να φτάσουμε στην τελική επικράτηση.

Πλέον έχουμε μπροστά μας μια τετράδα αγώνων με ιδιαίτερα δύσκολο πρόγραμμα (Άρη εκτός, Ολυμπιάδα μέσα, Πανιώνιος εκτός, Ολυμπιακός εκτός) και μετά το τέλος τους θα δούμε τι ψάρια θα μπορούμε να πιάσουμε φέτος. Το ίδιο και στην Ευρώπη που στις ερχόμενες 2-3 αγωνιστικές κρίνονται σχεδόν όλα για το αν θα έχουμε δυνατότητες να κυνηγήσουμε πρόκριση στον επόμενο γύρο.

ΤΑΠΟΥΤΟΣ-ΓΚΑΓΚΑ ΕΦΕΡΑΝ ΤΗ ΝΙΚΗ

Χρειάστηκε να περάσουν 11 μήνες (στις 5 Γενάρη είχαμε κερδίσει την Climamio) για να πάρουμε ξανά ροζ φύλλο αγώνα σε ευρωπαϊκή αναμέτρηση. Και μάλιστα κόντρα στην ομάδα που έκανε πλάκα μαζί μας στην τελευταία αγωνιστική της περσινής Euroleague, όταν μας πήρε 51-65 στο Γαλάτσι. Τα πράγματα όμως είναι διαφορετικά φέτος. Όχι γιατί οι Γερμανοί έχουν χειρότερη ομάδα... μια μέτρια αξιοπρεπής ευρωπαϊκή ομάδα είναι, που έχει και ένα 6-1 ρεκόρ στη χώρα της. Όμως στον πάγκο της ΑΕΚ υπάρχει πλέον προπονητής και όχι θεατής.

Κύριος μοχλός για την κατάκτηση της νίκης, ήταν το δίδυμο των Ταπούτου & Γκαγκαλούδη. Ο Χρήστος συνέχισε τις καλές του εμφανίσεις μετά τον Μακεδονικό, και δεν είχε πρόβλημα με τους αντιπάλους του κλείνοντας με 17π (6/7 2π). Παράλληλα ο Γιάννης έδωσε τη σοβαρότητα και το καθαρό μυαλό στην οργάνωση του παιχνιδιού μας, ειδικά στο τέλος, που σταματήσαμε να σουτάρουμε ασύστολα για τρίποντα (που δεν είχαμε και καλά ποσοστά). Τα πράγματα θα ήταν καλύτερα και θα είχαμε πάρει μεγαλύτερη διαφορά, αν δεν είχε φορτωθεί με φάουλ ο Scott με συνέπεια να μην έχουμε λύσεις αφού ο Μάγλος για μια φορά ακόμα ήταν μέτριος.

ΗΤΤΑ ΣΟΚ ΑΠΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ

Την ήττα από τον ουραγό (και χωρίς νίκη μέχρι σήμερα) Μακεδονικό γνώρισε η ομάδα μας στο κλειστό της Νεάπολης. Υπό φυσιολογικές συνθήκες είναι κάτι περίεργο και συνιστά έκπληξη. Όμως το κύριο πρόβλημα των Θεσσαλονικέων, που είναι η έλλειψη προετοιμασίας, δεν συνιστά μειονέκτημα έναντι της ΑΕΚ που κι αυτή δεν έχει κάνει προετοιμασία. Αν συνυπολογίσουμε το ταξίδι στα Κανάρια μεσοβδόμαδα και αυτό για Θεσσαλονίκη με συνέπεια να χαθούν αρκετές προπονήσεις, αλλά και το γεγονός πως οι ίδιοι γνωστοί οκτώ τράβηξαν το κουπί και με την Gran Canarias, το αποτέλεσμα δεν είναι έκπληξη. Μας έτρεξαν και δε μπορούσαμε να παίξουμε άμυνα, μας έπαιξαν κάτω από τα καλάθια όπου στο β' ο Scott κλάταρε, ενώ ο Perkovic είχε ξεχαστεί στον πάγκο, έπαιρναν και τα επιθετικά, βάλανε και τις βολές και πήρανε τη νίκη. Είχαμε και τις κλασικές εμμονές των περιφερειακών για τρίποντα, που ήταν άστοχα, ήρθε κι έδεσε.

Αποδείχθηκε για άλλη μια φορά, πως η φετινή ΑΕΚ δε μπορεί να αντιμετωπίζει κανένα ματς με άνεση πιστεύοντας πως θα το κερδίσει μόνο με τις φανέλες. Αν παίζαμε σε άλλη χρονική στιγμή, ειδικά 15-20 μέρες νωρίτερα ή σε 1-2 μήνες το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό. Όμως η ήττα ήρθε και παραμένουμε στη μάχη γύρω από την 8η θέση, ενώ θα μπορούσαμε να είχαμε μπει για τα καλά στην πρώτη εξάδα.

ΗΤΤΑ ΣΤΑ ΚΑΝΑΡΙΑ, 63-57

Στο 4ο δεκάλεπτο η ομάδα μας ξέμεινε από δυνάμεις & λύσεις, οι γηπεδούχοι έκαναν ένα σερί 14-4 εκμεταλλευόμενοι την υπεροχή τους κάτω από τα καλάθια (23-2 ρημπάουντ εμείς, 24-15 αυτοί) και φτάσαμε στο τελικό 63-57, ενώ μέχρι το 30' συντηρούσαμε ένα μικρό προβάδισμα στο σκορ. Μας στοίχισε ακριβά, η μηδαμινή προσφορά του Perkovic που φορτώθηκε γρήγορα με 3 φάουλ και έμεινε τελικά άποντος... και τους πόντους που έδινε στα προηγούμενα ματς κάτω από το καλάθι δεν τους έδωσε κανείς άλλος.

Αγωνιστικά ξεχώρισαν οι Κόμματος (14π , 8ρ) και Scott (14π και 5ρ, στην καλύτερη του εμφάνιση μέχρι σήμερα, αν και οι αντίπαλοι του δεν είχαν ιδιαίτερα προβλήματα από την άμυνά του). Από την περιφέρεια δε μπορέσαμε να πάρουμε πολλές λύσεις πέρα από τον Βετούλα (11π με 2/4 3π) καθώς οι υπόλοιποι ήταν σε μέτρια βραδιά. Παράλληλα και ο Ταπούτος δε θύμιζε καθόλου τον παίκτη των πρώτων εβδομάδων... Δεν ήθελε και πολύ να μείνουμε λοιπόν κάτω από τους 60 πόντους και φυσικά με τέτοια παραγωγικότητα, τα ροζ φύλλα είναι απαγορευμένα..

Έτσι δε μπορέσαμε να κάνουμε το διπλό που θα μας έδινε άλλο αέρα (και αβάντα πρόκρισης) για τη συνέχεια. Φυσικά και πάλι δεν έχει χαθεί τίποτα, αφού δε νομίζω να μην κάνει άλλες νίκες εκεί η Gran Canaria, ενώ και η διαφορά των 6 πόντων δεν είναι κακή. Η υπόθεση πρόκριση για την ομάδα μας θα παιχτεί σε πολύ μεγάλο ποσοστό στα επόμενα δυο (κι εντός έδρας ματς) με Brose Basket & Hemofarm .

ΣΤΟΥΣ ΚΑΝΑΡΙΟΥΣ ΝΗΣΟΥΣ

Πρεμιέρα για τις ευρωπαϊκές μας υποχρεώσεις απόψε, κόντρα στην CB Gran Canaria Dunas . Οι ισπανοί ξεκίνησαν καλά στην liga ACB, κερδίζοντας 75-67 τη Murcia και εκτός έδρας 71-74 τη Barcelona αλλά στη συνέχεια μετρούν 4 σερί ήττες : 58-43 από τη Fuenlabrada, 81-84 από την Tau εντός, 92-89 από τη Granada και 45-62 από τη Malaga στην έδρα τους.

Eμείς από την πλευρά μας δεν αντιμετωπίζουμε αγωνιστικά προβλήματα, αλλά με τα κενά μας κάτω από τη ρακέτα, την ώρα που οι Ισπανοί εκεί έχουν Vroman, David, Freeman και με δεδομένη τη διαφορά φυσικής κατάστασης, μάλλον δεν έχουμε τύχη.

Για να μη πούμε για την προϊστορία μας στην Ισπανία που είναι κάκιστη ... 2 μόλις νίκες σε 12 αναμετρήσεις.

1967/68 : (Cup Winners Cup) KAS Bilbao - A . E . K . 72-82, 65-85

1969/70 : (Cup Winners Cup) Joventut Bandalona - A . E . K . 88-67, 46-74

1984/85 : (Korac Cup) El Ferol - A . E . K . 82-67, 90-77.

1995/96 : (Korac Cup) TDK Manresa - A . E . K . 88-84, 80-83

1999/00 : (Saporta Cup) Tau Ceramica - A . E . K . 67-71, 65-85 .

2000/01 : (Euroleague) Tau Ceramica - A . E . K. 85-65, 52-64

2000/01 : (Euroleague SemiFinals) A . E . K . - Tau Ceramica 75-74, 67-70, 65-90, 62-76

2001/02 : (Euroleague) A . E . K . - Tau Ceramica 85-82, 62-82

2002/03 : (Euroleague) A . E . K . - FC Barcelona 57-62, 54-68

2003/04 : (Euroleague) FC Barcelona - A . E . K . 79-62, 70-64

2004/05 : (Euroleague) Wintertur FCB - A . E . K . 69-57, 79-91

2005/06 : (Euroleague) Tau Ceramica - A . E . K . 77-62, 87-60

Αυτό είναι το ρόστερ των Ισπανών


Roster

No.	Player	Country	Pos.	Height	Age
4	VROMAN, JACKSON BRETT	United States	Center	2.08	1981
5	CALVO, MARTIN	Spain	Guard	0.00	1988
7	SAVANE, SITAPHA	Senegal	Forward	2.01	1978
8	SIMMONS III, TRE B	United States	Guard	1.95	1982
9	DAVID, KORNEL	Hungary	Center	2.08	1971
11	GUERRA, ROBERTO	Spain	Forward	1.98	1983
13	NORRIS, MARCUS ANTHONY	United States	Guard	1.85	1974
14	PEREZ, SERGIO	Spain	Forward	2.04	1979
19	FREELAND, JOEL DANIEL	United Kingdom	Center	2.08	1987
20	MORAN, JAMES TIMOTHY	Ireland	Forward	2.02	1978
25	BALDO, VICTOR FABIAN	Italy	Forward	2.00	1977
34	FERNANDEZ, MARIO	Spain	Guard	1.92	1983

	Coach
	MALDONADO, SALVADOR	Spain

ΣΟΥΠΕΡ ΓΚΑΓΚΑΛΟΥΔΗΣ

Πολύ μεγάλης σημασίας νίκη για την ομάδα μας κόντρα στο Μαρούσι, καθώς δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια για άλλες ήττες μετά τη γκέλα της 2ης αγωνιστικής με τον Απόλλωνα. Βασικός πρωταγωνιστής για την κατάκτηση του ροζ φύλλου αγώνα ήταν ο Γιάννης Γκαγκαλούδης στο ντεμπούτο του με τα κιτρινόμαυρα, καθώς σημείωσε 19 πόντους
σε 24'30" ... και δεν είναι μόνο οι πόντοι, αφού με την παρουσία του μέσα στο παρκέ μπορέσαμε να γυρίσουμε το παιχνίδι στο οποίο είχαν καταφέρει να πάρουν ένα προβάδισμα οι φιλοξενούμενοι, εκμεταλλευόμενοι τον Abrams και τις βολές που εκτελούσε ο Κυρίτσης.

Ευτυχώς δε μας στοίχισε η κόντρα διαιτησία του Βορεάδη και των συν αυτώ, που για έναν περίεργο λόγο είχαν στη μπούκα τον Ταπούτο. Του ακύρωσαν ένα κανονικό καλάθι με κόψιμο στην κάθοδο, δεν του έδωσαν ένα φάουλ σε μια προσπάθεια που του έγινε ο ορισμός του φάουλ και τέλος τον απέβαλαν με ντισκαλιφιέ για την απαράδεκτη όντως ενέργειά του στον Seibutis, που όμως δεν τιμώρησαν αν και έκανε ουσιαστικά το ίδιο πράγμα με τον Χρήστο..

Σημαντική η συμβολή του Πρόδρομου Νικολαϊδη με τους 8 πόντους του στο 4ο δεκάλεπτο, ενώ σταθερά καλός για άλλη μια φορά ήταν ο Perkovic. Θετικός ο Κόμματος αν και έχασε μερικά σουτ, ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει για το Βετούλα που μας κράτησε μέσα στο σκορ στο πρώτο ημίχρονο με τα 4/4 τρίποντά του. Τέλος ο Scott παραμένει μεν μακριά από αυτά που θα περιμέναμε να δούμε, αλλά σίγουρα έχει βελτιώσει την αγωνιστική του εικόνα από την πρεμιέρα με τον Άρη στο Κύπελλο.



Υ.Γ. Μετά το ματς πιάσαμε κουβέντα με το γυμναστή της ομάδας (Milan Babic) που μας έλεγε ιστορίες για την περσινή σεζόν...Επειδή έλειπε ο ΛεΚα στη Σερβία, έκανε αυτός το πρόγραμμα που ακολουθήθηκε από την ομάδα μέχρι και το παιχνίδι που χάσαμε από το βάζελο με ένα πόντο. Μετά ο ΛεΚα τον άφησε εκτός καθώς δε θεωρούσε πως χρειαζόταν άλλο. Ο Μπάμπιτς του είπε πως σε λίγο καιρό θα αρχίζαμε να χάνουμε σερί ματς γιατί έπρεπε να γίνεται συντήρηση των δυνάμεων.

Έγινε το σερί με τις 7 ήττες...

έτσι τα Χριστούγεννα και με τις διακοπές, ο Milan ανέλαβε και πάλι, η ομάδα νίκησε τη Κλιμάμιο, πήρε 20+ πόντους τον Ηρακλή και ο ΛεΚα έκρινε και πάλι πως δε χρειαζόταν περαιτέρω πρόγραμμα εκγύμνασης...

Είπαμε τεράστιος προπονητής και με φοβερή αντίληψη.

Επειδή μέχρι τώρα παίζαμε μόνο Αττική, και από βδομάδα ξεκινάμε Ευρώπη και έχουμε και ταξίδι στην Θεσσαλονίκη με Μακεδονικό, ο Μπάμπιτς λέει πως δεν ξέρει πως θα αντέξουμε σε τέτοιους ρυθμούς, αφού πχ τη βδομάδα που έρχεται θα χάσουν αρκετές προπονήσεις με τα ταξίδια οι παίκτες μας και δεν έχουν κάνει και σωστή προετοιμασία.
Για να αντέξουμε στην αρχή, θα πρέπει σίγουρα να μην παίζουμε στην Ευρώπη με 8 παίκτες, αλλά να παίρνουν χρόνο και οι υπόλοιπο.

Ο ΓΚΑΓΚΑΛΟΥΔΗΣ ΣΤΗΝ ΑΕΚ

Tην απόκτηση του Γιάννη Γκαγκαλούδη (22/8/1978, 1μ91) ανακοίνωσε απόψε η ΚΑΕ ΑΕΚ. Προφανώς μια που δεν βρισκόταν παίκτης με τα λεφτά που δίναμε κι επειδή ο 'τίγρης' ήθελε οπωσδήποτε έναν ετοιμοπόλεμο γκαρντ για το ματς του Σαββάτου προτιμήθηκε η λύση του έμπειρου πρώην παίκτη των ΠΑΟΚ, Παναθηναϊκού, Άρη & Δάφνης που έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα του 2004 με τους πράσινους, αλλά και το Champions Cup του 2003 με τον Άρη (και τον Αλεξανδρή στον πάγκο).

Μπορεί να είναι βαμμένος βάζελος (ήταν γραμμένος και σε σύνδεσμο του ΠΑΟ), αλλά αυτό δεν έχει καμιά ιδιαίτερη σημασία από τη στιγμή που παθιάζεται πάντα με την ομάδα της οποίας τη φανέλα φοράει. Ας μην ξεχνάμε πως πχ και ο Αριδάς ήταν γάβρος, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να του κλείσει κάμποσες φορές το σπίτι.

Χαρακτηριστικές ήταν και οι πρώτες του δηλώσεις σαν παίκτη της ΑΕΚ : "Ήρθα σε μία πάρα πολύ μεγάλη ομάδα και νιώθω ευτυχισμένος. Μεγάλο ρόλο στην μεταγραφή μου έπαιξε ο προπονητής της ομάδας και ο κόσμος. Ειδικά ο κύριος Αλεξανδρής είχε το μεγαλύτερο μερίδιο στο να δεχτώ την πρόταση. Ο κόσμος της ΑΕΚ είναι απλά εκπληκτικός. Έχει επιστρέψει στο γήπεδο και αυτό το έχω δει. Του υπόσχομαι λοιπόν ότι θα ματώσω την φανέλα της ΑΕΚ που θα φοράω όπως έκανα άλλωστε και σε κάθε ομάδα που έχω αγωνιστεί. Θα κάνω τα πάντα για να έρθουν μεγάλες επιτυχίες στην ομάδα και είμαι βέβαιος ότι η ΑΕΚ με το τόσο μεγάλο όνομα που διαθέτει της αξίζει να βρίσκεται πάντα ψηλά".

Αυτά είναι τα στατιστικά της καριέρας του στην Ελλάδα (αθροιστικά για κανονική περίοδο & playoff) :

SEASON	TEAM	G	PTS	AVG	2FG M-A	%	3FG M-A	%	FT M-A	%	REB	ST	AS	BL
1999/00	Dafni	27	112	4.1	21/45	46.7	6/29	20.7	52/70	74.2	18	13	46	-
2000/01	Dafni	5	7	1.4	1/3	33.3	1/4	25	2/2	100	1	3	5	-
2001/02	Aris	31	206	6.6	51/84	60.7	21/54	38.9	41/53	77.4	35	21	58	1
2002/03	Aris	28	260	9.3	60/88	68.2	27/86	31.4	59/73	80.8	34	20	74	2
2003/04	Panathinaikos	11	33	3.0	7/9	77.7	0/5	0.0	19/27	70.4	7	8	13	-
2004/05	PAOK	27	298	11.0	54/96	56.3	33/100	33	91/110	82.7	43	28	82	-
2005/06	PAOK	29	382	13.2	64/129	49.6	48/124	38.7	110/130	84.6	63	46	119	-

COREY WILLIAMS

Αυτός είναι ο εκλεκτός του Αλεξανδρή σύμφωνα με τα χθεσινά ΜΜΕ. Είναι 1.91 (8/3/1977) και παίζει comboguard δηλαδή και στο 1 και στο 2. Είναι ένας μύθος του streetball, όπου το παρατσούκλι του είναι homicide. Για παράδειγμα πέρσι τον Οκτώβρη κέρδισε το Last Man Standing One οn One tournament στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης. Στο στυλ θα θυμίσει σίγουρα στους λίγο παλιότερους τον Lloyd Daniels που ήταν επίσης μύθος του streetball και είχε έρθει το 1999 επί Πολίτη στα 30φεύγα του.



Η καριέρα του συνοπτικά :
1997-1998: Penn Valey C.C. National Champions; Avg. 25 pts. 4 ass. & 6rpg
1998-1999: Alabama St. (NCCA) avg. 15 pts. 5 rebs. 4.2 ass. 3spg
1999-2000: Dakota Wizards (IBA): waived in Dec.'99
2001: Brooklyn Kings (USBL): 22.;1ppg, 4rpg
2001-2002: Minas (BRA): 16.5 pts. 4.6 ass. 5 reb. 2.5 steals
2002 June: Denver Nuggets open tryout
2003: Brooklyn Kings (USBL,1T): released in May: 7 games: 14.7ppg, 3.3rpg, 1.1apg, 1.7spg
2003: Summer League in Treviso (Alice Red team): 22.1 ppg, 4.5apg, 5rpg
2003-2004: In Oct.'03 was tested by Haifa BC (ISR-Premier League), but not signed, in Dec.'03 was tested by 08 Stockholm (SWE-Basketligan), then signed for the rest of season: 16 games: 18.9ppg, 5.1rpg, 6.8apg, 2.5spg
2004 June: Denver Nuggets open tryout
2004 July: Rebook Rocky Mountain Revenue in Salt Lake City (Denver Nuggets)
2004 July: Rebook Vegas Summer League (Denver Nuggets)
2004 September: China Basketball Association tryout in Eugene, Or. (CBA Central team)
2004-2005: Yunnan Honghe (CHN-CBA): 27ppg
2005-2006: Henan RenHe Dragons (CHN-CBA), then joined Toronto Raptors (NBA), in Dec.'05 signed at SELLBYTEL Baskets Nuernberg (GER-1.Bundesliga,1T): 3 games: 10.7ppg, 4.0rpg, 5.0apg, in Jan.'06 joined Sioux Falls Skyforce (CBA,1T): 27 games: 14.2ppg, 5.8rpg, 9.8apg, 2.0spg, FG: 54.1%, 3PT: 18.2%, FT: 74.6%
2006: In April signed at Guaiqueries de Margarita (VEN-LPB): 1 game: 12pts, 1reb, 3ast, 1steal
2006 July: Pepsi Pro Summer League in Orlando (Indiana Pacers)
2006 October : Signed as a free agent by the Denver Nuggets (02-Oct), Waived by the Denver Nuggets (08-Oct)

Δείτε το παρακάτω βίντεο του παίκτη.
http://www.youtube.com/v/GFVDnt4nzfA

ΓΙΑ ΕΝΑ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Ένα ημίχρονο άντεξε η Α.Ε.Κ. κόντρα στον υπερπλήρη Παναθηναϊκό. Θα αντέχαμε περισσότερο αν δεν γύριζε το πόδι του Ταπούτου (έπαιξε μόλις 6'44" με συνέπεια να μην έχουμε στο παρκέ τον ένα από τους δυο ποιοτικούς παίκτες μας) και φυσικά αν είχαμε αμερικανούς στο ρόστερ. Γιατί ο Scott θύμισε λίγο σέντερ στο παιχνίδι βάζοντας 8π, κατεβάζοντας 6ρ και δεν έκανε τραγικά λάθη όπως τα προηγούμενα ματς, αλλά απέχει πολύ από το να θυμίζει αμερικανό σέντερ από τον οποίο περιμένεις τουλάχιστον να καθαρίζει 15π-10ρ σε κάθε ματς και να γεμίζει τη ρακέτα. Όσο για τον αντικαταστάτη του McPherson ακόμα τζίφος, αφού ο Guyton θέλει 20 χιλιάρικα το μήνα και ο Parmer έχει πρόταση 300 χιλ από αλλού.

Για άλλη μια φορά, ο Jasmin Perkovic ήταν εξαιρετικός, παραμένοντας ο πιο σταθερός σε απόδοση παίκτης μας. Έπαιξε πολύ καλά κόντρα στην πλήρη frontline των πράσινων, και σε κάθε ματς από τα πέντε που έχουμε παίξει έχει σταθερά διψήφια παραγωγή πόντων με καλά ποσοστά και πάντα με καλές κινήσεις. Ο Βετούλας μπορεί να σκόραρε 24 πόντους, αλλά όπως και να έχει 24π-2ασ είναι καλές για το βασικό σου δυάρι όχι για τον pointguard, ενώ αρκετά από τα πολλά τρίποντα που σούταρε ήταν τραβηγμένα από τα μαλλιά... Πάλι καλά που μπήκανε και κάμποσα και δεν ξέφυγε η διαφορά. Πάντως το γεγονός ότι πχ ο Κόμματος (που πέτυχε 13π με 3/4 3π) που ήταν 1ος σε ευστοχία στα δίποντα στην Α1 με 82% σούταρε μόλις μια φορά μέσα από τη γραμμή των 6μ25, δείχνει ότι έχουμε σημαντικό οργανωτικό πρόβλημα.

Υ.Γ. Ο επίσημος Παναθηναϊκός έδωσε ρεσιτάλ κακογουστιάς, καρακιτσαριού, κόμπλεξ και ότι άλλο θέλετε στο pregame show... Με τον MrGreen, τη μασκωτ να κάθεται στο θρόνο και να περνάνε ο γεράκος με το φούτερ του Ολυμπιακού, μια τσιγγάνα με κίτρινα ρούχα και ντέφι που ανακοινώθηκε νομίζω ως "Βασίλισσα των Ζητιάνων", έναν με περικεφαλαία να παριστάνει τον Άρη και κάποιον με κράνος σε ένα παιδικό αυτοκινητάκι που προφανώς παρίστανε τον Βωβό.. Θα περίμενα μια επίσημη αντίδραση από την ΚΑΕ ΑΕΚ, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. Άσε που προϋποθέτουν να λειτουργεί σωστά η τελευταία ...

AJ GUYTON ή MARLON PALMER

Αυτοί είναι οι δυο παίκτες στους οποίους έχει κατασταλλάξει η τεχνική ηγεσία για τη θέση του 2ου αμερικανού, και ένας από τους δυο θα είναι ο αντικαταστάτης του McPherson.


Ο AJ Guyton (12/2/1978, 1.85) είναι σαφέστατα πιο έμπειρος και παράλληλα 'περπατημένος' στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Στο NCAA έπαιξε με ένα από τα γνωστά κολλέγια, την Indiana και έγινε draft για το ΝΒΑ στο #32 από τους Chicago Bulls το 2000. Εκεί αγωνίστηκε για 2 σεζόν : (2000/01: 33 αγ, 19.1', 6 π, 2001/02: 45αγ, 13.5', 5.4 π). Υπέγραψε στους Lakers αλλά κόπηκε τον Οκτώβρη και μετά πήγε στους Golden State Warriors παίζοντας όμως μόλις 2 παιχνίδια. Έπειτα αγωνίστηκε στο NBDL με τους Mobile Revelers και τους Huntsville Flight, έχοντας σε 30αγ 10.9π & 2.3 ασ. Τον Μάρτιο του 2003 πήγε στην Skipper Bologna με την οποία σε 18 παιχνίδια είχε 12.4π 1.2ασ. Δοκίμασε ξανά την τύχη του στο ΝΒΑ, υπέγραψε στους Pistons αλλά δεν έπαιξε και τελικά πήγε στο Ισραήλ και την Happoel Tel Aviv (13.3π 1.9ασ στη FEL, 11.7π 2.2ασ στο πρωτάθλημα) και το Γενάρη του 2004 ξαναπήγε στην Skipper Bologna με την οποία έφτασε και στον τελικό του F4, έχοντας 5.9π στην Ευρωλίγκα και 8.0π στην LegaA1. Παρέμεινε στην Ιταλία και τη Μπολόνια για την επόμενη χρονιά, αλλά με τα χρώματα της Virtus - Cafe Maxim στην Α2, έχοντας σε 41αγ, 16.9π, 1.3ασ. Τέλος πέρσι έπαιξε με την Viola Reggio Calabria στην Α1 και είχε 13.3π, 1.4 ασ σε 27 αγώνες.



O Marlon Parmer τώρα μας είχε απασχολήσει και πέρσι το Σεπτέμβρη, όταν είχαμε συμφωνήσει αρχικά μαζί του αλλά με το γνωστό τρενάρισμα για να δεχθεί κάποιος να έρθει με το μήνα και τα σχετικά τελικά έκλεισε στους Minesota Timperwolves, χωρίς να πατήσει παρκέ στο ΝΒΑ και έπαιξε στο CBA με τους Rockford Lightings (44αγ, 20.9π, 7.3 ασ) και στη συνέχεια στην Al Ittihad Jeddah στη ... Σαουδική Αραβία.

Είχε γίνει και ειδική αναφορά από αυτήν εδώ τη στήλη στις 12/9/2005

ΑΝΩΜΑΛΗ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ

Για πρώτο ματς φέτος κατεβήκαμε στο παρκέ σαν φαβορί και η κεραμίδα έπεσε βαριά... Ο Απόλλωνας μας κέρδισε για 3η συνεχόμενη χρονιά μέσα στο γήπεδό μας (ενώ τα προηγούμενα 30-35 χρόνια μας είχε κερδίσει 2 φορές όλες κι όλες) και μας επανέφερε στην πραγματικότητα μετά τη νίκη της πρεμιέρας στην Κυψέλη. Οι φιλοξενούμενοι επέβαλλαν από την αρχή τον γρήγορο ρυθμό τους, στον οποίο δεν άντεχαν οι σαφέστατα λιγότερο προπονημένοι παίκτες μας. Παράλληλα οι αντίπαλοι μας είχαν εκνευριστική ευστοχία στα τρίποντα (ξεκίνησαν με 9/12 τέλειωσαν με 11/17) , ενώ εμείς σπάγαμε τα ταμπλώ (0/16 μέχρι να βάλει μέσα το πρώτο ο Κόμματος και κλείσαμε με 3/21). Κάτω από τα καλάθια ναι μεν πήραμε 17 π από τον Perkovic και άλλους 14 από τον Scott αλλά την ίδια ώρα κι εμείς στη δική μας πλευρά παίζαμε αεράμυνα, με τον Bozovic να βάζει 15, τον Γκιζογιάνη 12 και τον Πασχάλη 7. Ο Βετούλας ήταν σε κακή μέρα (παρά τις 8 ασιστ) καθώς δε μπορούσε να τρέξει (είχε και 0/6 3π, φτάνοντας στο 1/18 στα τελευταία 3 ματς) και ο Σωτήρης Νικολαϊδης δεν ήταν επίσης στις καλές του.

Έτσι ακόμα και όταν πιέζαμε και προσπαθούσαμε να μειώσουμε, οι Πατρινοί πατούσαν γκάζι και έφευγαν ξανά. Ίσως να ήταν διαφορετικά τα πράγματα αν στη φάση του 6'19" ο Scott δε δοκίμαζε να κάνει κάρφωμα tomahawk και να παραπατήσει σε αιφνιδιασμό τρεις με ένα και το σκορ στο 65-74... καπάκι τρίποντο, 65-77 κι αντίο ζωή.

Με κόσμο στις εξέδρες σίγουρα θα ήταν διαφορετικά αλλά, πλέον αυτά είναι για να'χαμε να λέγαμε... Μείναμε στη μια νίκη και το πρόγραμμα στη συνέχεια είναι αρκετά δύσκολο (Παναθηναϊκός έξω, Μαρούσι μέσα) . Για να μη μας πάρει η κατηφόρα, θα πρέπει να βρούμε αντικαταστάτη του McPherson χθες...

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΠΟΝΣΟΡΑΣ !

Μετά από 2,5 χρόνια, θα υπάρχει σπόνσορας στη φανέλα της Βασίλισσας. Τελευταία φορά ήταν η Τράπεζα Πειραιώς, την περίοδο 2003/04. Η Σουηδική Husqvarna λοιπόν, που κατασκευάζει αλυσοπρίονα, δισκοπρίονα, κοπτικά κλπ θα διαφημίζεται στο μπροστινό μέρος.

Όσο για το οικονομικό μέρος, γράφτηκε για 250 χιλιάρικα για φέτος, με προοπτική η συμφωνία να επεκταθεί και για μεγαλύτερο διάστημα. Σίγουρα είναι μια απόλυτα τονωτική ένεση στο αραχνιασμένο ταμείο της ΚΑΕ, στο οποίο είχαν μπει μέχρι τώρα μόνο οι εισπράξεις από τα 2 ματς κυπέλλου και τα 60-70 διαρκείας των 150,200,300 € που έχουν πουληθεί απ'ευθείας από την ΚΑΕ (15 χιλ. περίπου).

Αξίζει να σημειώσουμε πως και την τελευταία εμπορική συμφωνία με σπόνσορα (Πειραιώς) πάλι ο Γρανίτσας την είχε φέρει. Ο Δημήτρης Φιλίππου στην διετία που έτρεχε ουσιαστικά αυτός την ΚΑΕ, δεν μπόρεσε να βρει χορηγό για ομάδα που έπαιζε στην Ευρωλίγκα και πρωταγωνιστούσε και στο πρωτάθλημα.

Υ.Γ. Υπάρχει και κόντρα με την ΠΑΕ, αφού στο ποδόσφαιρο είναι χορηγός η STIHL, ανταγωνίστρια της Husqvarna !

ΜΕ ΨΥΧΗ & ΤΣΑΜΠΟΥΚΑ

Με τον καλύτερο τρόπο ξεκίνησε το πρωτάθλημα η ομάδα μας, αφού παρά τις απουσίες, τους τραυματισμούς, τα κενά στο ρόστερ και την ελλειπή προετοιμασία κατάφερε να πάρει το ροζ φύλλο αγώνα μέσα στην Κυψέλη. Αν και βρεθήκαμε να χάνουμε 56-44 στην αρχή της 4ης περιόδου, οι παίκτες μας με ψυχή και τσαμπουκά που αρμόζει σε όσους φορούν τη φανέλα, γύρισαν το ματς και έφτασαν στο τελικό 61-66.

Κορυφαίος σε απόδοση ο Νέστορας Κόμματος που έκανε την πρώτη του εμφάνιση σύμφωνα με τις δυνατότητές του... 25 πόντοι (με 4/8 3π), 6 ρημπάουντ, 2 ασιστ. Πολύτιμες βοήθειες έδωσαν τόσο ο Perkovic που συνεχίζει σταθερά να είναι η μοναδική αξιόπιστη & αξιόλογη λύση στη frontline μας, αλλά και ο Σωτήρης με το γνωστό του πάθος με τον Ταπούτο που βοήθησε αρκετά παίζοντας στο '4' μαζεύοντας και 7 ρημπάουντ.


Συγκλονιστική ήταν και η παρουσία του κόσμου στην εξέδρα. Οι 300 οπαδοί μας έσπρωξαν την ομάδα στη νίκη και θύμησαν παλιές καλές εποχές.

Υ.Γ. Με τον Άρη 67 πόντοι, με το Μαρούσι 69, με τον Πανελλήνιο 66. Το επιθετικό μας πρόβλημα είναι καταφανέστατο, αφού δεν υπάρχουν πολλές λύσεις... Ταπούτος, Κόμματος (πια) και Perkovic είναι οι μόνοι που μπορεί να προσφέρουν σιγουριά στην επίθεση. Αν δεν αρχίσει να βοηθάει ουσιαστικά και κανένας άλλος, θα υπάρξουν ζόρια όταν η άμυνα δεν τραβάει. Αν αρχίσει να θυμίζει μπασκετμπωλίστα, και δη αμερικανό σέντερ, ο Scott και αν έρθει σύντομα αντικαταστάτης του McPherson που να βοηθάει στο σκοράρισμα τότε τα πράγματα θα είναι καλύτερα.

ΣΚΟΥΡΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Πρεμιέρα για την Α1 σήμερα, και η ομάδα μας το απόγευμα θα αντιμετωπίσει τον Πανελλήνιο του Κυριακού και του Πεδουλάκη στην Κυψέλη. Δυστυχώς οι συνθήκες με τις οποίες θα γίνει το ματς μόνο ευνοϊκές δεν είναι για την ΑΕΚ. Θα κατέβουμε στο παρκέ χωρίς 2ο Αμερικανό, αφού ο McPherson βρέθηκε θετικός στο ντόπιγκ κοντρόλ και δεν έχει αντικατασταθεί ακόμα, κι έτσι οι επιλογές μας στην περιφέρεια (κυρίως στην άμυνα) είναι περιορισμένες. Ο Μάγλος έχει πρόβλημα (τράβηγμα) και δε θα είναι στην 12άδα, με συνέπεια οι λύσεις μας για τις 2 θέσεις κάτω από τη ρακέτα να είναι μόλις 2 ... ο Perkovic (που έχει δείξει αρκετά καλά στοιχεία) και ο Scott (που ήταν τραγικός στα 2 ματς κυπέλλου). Θα μπορούσε να βοηθήσει στο '4' ο Ταπούτος, καθώς έπαιξε αρκετά σε αυτή τη θέση με Άρη-Μαρούσι, αλλά και αυτός ταλαιπωρείται από τεντονίτιδα και είναι αμφίβολη η συμμετοχή του...

Με λίγα λόγια μόνο φαβορί δεν είμαστε σήμερα... Οι Κυψελιώτες κάνανε πολλές μεταγραφές και δεν έχουν μείνει και πολλοί από την ομάδα που ήρθε 5η πέρσι. Μόνο ο Σακελλαρίου και ο Nadfeji έμειναν στο ρόστερ. Πήραν τον Μιχάλη Πελεκάνο και τον Παντελή Παπαϊωακείμ που φόραγαν πέρσι τα κιτρινόμαυρα, τον Αργυρόπουλο (ΟΣΦΠ), τον Γεωργαλή (Απόλλωνα) που νομίζω δεν έχει ακόμα δικαίωμα συμμετοχής, τον Πέτρουλα και τον Καραποστόλου από Μακεδονικό, τον Ιμπέζα (σέντερ που είχε ξεκινήσει στο Περιστέρι), και τους Damir Rancic (Κροατία, guard), Malik Dixon (pg), Krist Pietrniks (f), Andre Paterson (pf), Dragan Ceranic (c, που ειχε εντυπωσιάσει με τη Λάρισα πέρσι στο τέλος που είχε έρθει). Σίγουρα έχουν περισσότερο βάθος κάτω από τα καλάθια και αν ελέγξουν και το ρυθμό του αγώνα δε θα έχουμε και μεγάλη τύχη ...

ΠΑΕΙ ΚΑΙ Ο MACPHERSON

Βρέθηκε θετικός σε χρήση ινδικής κάνναβης στο δείγμα που έδωσε μετά το ματς με τον Άρη κι έτσι είναι παρελθόν από την ομάδα, μια που η αναμενόμενη τιμωρία του θα είναι για 40-45 μέρες.
Πλέον πάμε γι΄άλλα και ας ελπίσουμε να μπορέσουν να βρουν έναν παίκτη όσο πιο αξιόλογο γίνεται (με βάση τα οικονομικά μας δεδομένα) που να έρθει όσο το δυνατόν γρηγορότερα και να είναι και έτοιμος από φυσική κατάσταση...

ΞΕΜΕΙΝΕ ΑΠΟ ΛΥΣΕΙΣ & ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Δεν τα κατάφερε τελικά η ομάδα μας να περάσει και το Μαρούσι και να προκριθεί στα ημιτελικά του Κυπέλλου. Οι αντίπαλοί μας πήραν από την αρχή τον έλεγχο του αγώνα και διατηρούσαν σταθερά μια διαφορά 8-10π... Προσπαθήσαμε αρκετές φορές, τους πιάναμε στο σκορ αλλά μετά ξέφευγαν και πάλι... Ακόμα και στο τέλος, όταν το 55-65 έγινε 67-67 δε μπορέσαμε να κάνουμε το κάτι παραπάνω... Λίγο τα λάθη του Σωτήρη Νικολαϊδη που έκανε κάμποσα .. Λίγο το σπρώξιμο από τους διαιτητές (κάτι βήματα του Abrams, κάτι τρίποντα που όμως πατούσαν στις γραμμές κλπ).. Λίγο η έλλειψη λύσεων, δυνάμεων, προπονήσεων και ομοιογένειας..

Αρκετά περισσότερο στοίχισε η απουσία σέντερ : Μάγλος, Scott ήταν από μέτριοι έως κακοί (για να μην πω ανύπαρκτοι) και ο Καϊμακόγλου με τον Abrams έκαναν πάρτυ. Μόνο ο Perkovic βοήθησε κάτω από τη ρακέτα (και πάλι), αλλά φορτώθηκε με φάουλ και η έλλειψη εναλλακτικών φάνηκε.

Ένας Ταπούτος (που ήταν και πάλι εξαιρετικός, με 17π -10ρ) δε θα μπορούσε να φέρει την άνοιξη μόνος του.

Από μια πλευρά είναι θετικό, γιατί γλυτώνουμε την ταλαιπωρία από τα 2 ματς με ΠΑΟ (που δε θα είχαμε και ελπίδα πρόκρισης) και θα μπορεί η ομάδα να προετοιμαστεί καλύτερα για την πρεμιέρα στην Κυψέλη με τον Πανελλήνιο.

Υ.Γ. Εκπληκτική η παρουσία του κόσμου στο ΟΑΚΑ (περίπου 2500).